REPOZYTORIUM UNIWERSYTETU
W BIAŁYMSTOKU
UwB

Proszę używać tego identyfikatora do cytowań lub wstaw link do tej pozycji: http://hdl.handle.net/11320/8375
Tytuł: Powroty do dzieciństwa, czyli o nostalgicznej podróży w czasie w poezji Juliana Tuwima (na wybranych przykładach)
Inne tytuły: Returns to childhood, a nostalgic journey in time in Julian Tuwim's poetry on selected examples
Autorzy: Olszewska, Maria Jolanta
Słowa kluczowe: dzieciństwo
przemijanie
śmierć
Tuwim
childhood
evanescence
death
Data wydania: 2017
Data dodania: 4-paź-2019
Wydawca: Instytut Filologii Polskiej, Wydział Filologiczny, Uniwersytet w Białymstoku
Źródło: Julian Tuwim - tradycja, recepcja, perspektywy badawcze, pod redakcją naukową Ewy Gorlewskiej, Moniki Jurkowskiej, Krzysztofa Korotkicha, s. 173-203
Seria: Białostocka Kolekcja Filologiczna. Studia;nr 3
Konferencja: Ogólnopolska Konfernecja Naukowa "Julian Tuwim. Tradycja, recepcja, perspektywy badawcze", 17-19 czerwca 2013
Abstrakt: W artykule zostały poddane analizie wiersze Juliana Tuwima poświęcone jego dzieciństwu. Liryki te odczytywane w kontekście całościowo potraktowanej twórczości poety ujawniają swój pełny sens. Dzieciństwo okazuje się tylko pretekstem do tego, aby mówić o sprawach dla człowieka najważniejszych – o doświadczeniu temporalnym. Tuwim stworzył własny styl poetycki. Jego poezja jest przesycona lękiem przed przemijaniem i śmiercią. To one stają się jednym z głównych motywów jego poezji. To sprawia, że poezja Tuwima jest tragiczna. Życie było dla niego obrazem umierania. Jego poezję wypełnia metafizyczny lęk, dlatego Tuwim jest poetą śmierci. Jest on poetą „rzeczy ostatecznych i rzeczy pierwszych”. Ratunkiem dla poety staje się akt kreacji, kiedy z chaosu rodzi się ład świata. Poezja była dla niego czymś więcej niż rzemiosłem, była środkiem prowadzącym ku prawdzie i ocaleniu. Obraz dzieciństwa w wierszach Tuwima wyróżnia się realizmem w oddaniu szczegółów oraz plastycznością dzięki odtworzeniu doznań zmysłowych. Obrazy dzieciństwa w analizowanych wierszach Tuwima, wykreowane na gruncie poetyckiej wyobraźni, zostały wpisane w estetyczną przestrzeń pamięci. Siłą napędowych tych wierszy jest nostalgia. Dlatego analizowane wiersze o dzieciństwie jako o czasie straconym i o czasie odzyskanym, dają się wpisać w jeden z głównych nurtów Tuwima poezji, jakim jest próba opanowania chaosu.
In the article were analyzed Julian Tuwim's poems devoted to his childhood. These lyrics, read in the context of the poet's works, reveal their full meaning. Childhood is only a pretext to talk about matters the most important for man - temporal experience. Tuwim created his own poetic style. His poetry is overwhelmed with fear of passing and dying. They are one of the main motives of his poetry. This makes Tuwim's poetry a tragic one. Life was an image of dying for him. His poetry is filled with metaphysical fear that is why Tuwim is the poet of death. He is a poet of "ultimate things and first things". The act of creation becomes the life of a poet when chaos brings the order of the world. Poetry was more than a craft for him, a means of leading to truth and salvation. The picture of childhood in Tuwim's lyrics is characterized by realism in detail and plasticity through the reconstruction of sensory experiences. The images of childhood in Tuwim's poetry, created on the ground of poetic imagination, have been inscribed in the aesthetic memory space. The driving force behind these poems is nostalgia. Therefore analyzed poems about childhood as lost time and recovered time, can be entered into one of the mainstream of Tuwim poetry, which is an attempt to control chaos.
Afiliacja: Uniwersytet Warszawski
Nota biograficzna: Jolanta Maria Olszewska ‒ prof. dr hab. Uniwersytetu Warszawskiego; z wykształcenia historyk i historyk literaturył pracuje w Instytucie Literatury Polskiej, w Zakładzie Literatury i Kultury II połowy XIX w. Kierownik Pracowni Historii Dramatu 1864-1939. Członek TNKUL i Stowarzyszenia im. Stefana Żeromskiego. Główne zainteresowania naukowo ‒ badawcze: dzieje dramatu i teatru w II połowie XIX i I połowie XX wieku; historia i antropologia literatury, genologia, szczególnie pogranicze literatury i gatunków użytkowych - historia świadomości polityczno-społecznej społeczeństwa polskiego i jej odzwierciedlenie w literaturze II połowy XIX; analiza wybranych, często zapomnianych dziś utworów literatury polskiej XIX i XX wieku. Autorka takich prac jak m.in. „Tragedia chłopska Od W.L. Anczyca do K.H. Rostworowskiego. Tematyka-kompozycja-idee, (2001), Człowiek w świecie Wielkiej Wojny, (2004); W poszukiwaniu sensu. Szkice o literaturze polskiej XIX i XX wieku (2005); Heroizm ludzkiego istnienia. W kręgu wybranych zagadnień etycznych w literaturze polskiej II połowy XIX i I połowy XX wieku. Szkice (2007); W kręgu meteorologii i astronomii Słownictwo pism Stefana Żeromskiego, t. 10 (2007); Drogi nadziei. Polska proza historyczna z lat 1876‒1939 wobec kryzysu kultury (2009); Stefan Żeromski. Spotkania, Warszawa 2015.
URI: http://hdl.handle.net/11320/8375
ISBN: 978-83-86064-47-02
ISSN: 2450-1913
Typ Dokumentu: Book chapter
Występuje w kolekcji(ach):Ogólnopolska Konferencja Naukowa "Julian Tuwim. Tradycja - recepcja - perspektywy badawcze", 17-19 czerwca 2013

Pliki w tej pozycji:
Plik Opis RozmiarFormat 
MJ_Olszewska_Powroty_do_dziecinstwa.pdf536,2 kBAdobe PDFOtwórz
Pokaż pełny widok rekordu Zobacz statystyki


Pozycje w RUB są chronione prawem autorskim, z zastrzeżeniem wszelkich praw, chyba że zaznaczono inaczej.