REPOZYTORIUM UNIWERSYTETU
W BIAŁYMSTOKU
UwB

Proszę używać tego identyfikatora do cytowań lub wstaw link do tej pozycji: http://hdl.handle.net/11320/3859
Tytuł: Fantazmat Wielkiego Stepu we współczesnej poezji Tatarów polskich
Inne tytuły: The Great Steppe as a phantasmatic symbol of contemporary Polish Tatars’ poetry
Великая Степь как фантазмат в современной поэзии польских татар
Autorzy: Dajnowski, Maciej
Słowa kluczowe: Tatarzy polscy
literatura polskich Tatarów
melancholia
alegoria
geopoetyka
Polish Tatars
Polish-Tatar literature
melancholy
allegory
geopoetics
польские татары
литература польских татар
меланхолия
аллегория
геопоэтика
Data wydania: 2015
Data dodania: 19-lut-2016
Wydawca: Alter Studio
Źródło: Estetyczne aspekty literatury polskich, białoruskich i litewskich Tatarów (od XVI do XXI w.) / Aesthetic Aspects of the Literature of Polish, Belarusian and Lithuanian Tatars (from the 16th to the 21st Century) / Эстетические аспекты литературы польских, белорусских и литовских татар (XVI–XXI вв.), edited by Grzegorz Czerwiński and Artur Konopacki, Białystok 2015, s. 165-181.
Seria: Colloquia Orientalia Bialostocensia;14
Studia Tatarskie;4
Abstrakt: Artykuł poświęcony jest próbie odpowiedzi na pytanie o rolę, jaką odgrywa w poezji polskich Tatarów motyw Wielkiego Stepu, pojawiający się w tej twórczości nader często, a także o znaczenie nieobecności w niej (czy też niedostatecznej obecności) motywów pejzażowych związanych z realnymi krainami dzieciństwa i „małych ojczyzn” autorów. Oba te fenomeny zdają się symptomami kulturowej (ponadindywidualnej) melancholii związanej z wykorzenieniem Tatarów w epoce migracji pojałtańskich. Znamionują kryzys tożsamości wspólnotowej ujawniający się w swoistej odmowie reprezentacji tego, co rzeczywiste i historyczne, oraz w wyborze w ich miejsca przedstawienia tego, co symbolicznie bogate, ale referencyjnie „puste”, to znaczy odsyła jedynie do mitu, kreacyjnych gier wyobraźni, jawnych prób re-konstruowania tożsamościowej narracji. Wielki Step jest w tym ujęciu de Manowską alegorią maskującą traumę powstałą po deterytorializacji i rozbiciu kulturowej wspólnoty.
The aim of the paper is to resolve the question of The Great Steppe motif in contemporary Polish Tatars’ lyrical poetry. The frequency of its occurrence is striking, as the motif has little in common with historical and social background of today’s Polish Tartar community (for 600 years living within the boundaries of the Great Duchy of Lithuania). In fact, it is rather a myth, a phantasmatic symbol (or rather Paul de Man’s ‘empty’ allegory) that covers the loss of the native land (after the Yalta Conference) and subsequent corruption of the group identity (which is actually also a consequence of the wider process of all groups of Poles displaced in the post-war period losing their social integrity, as well as a result of the modernisation processes). The ‘semantic emptiness’ of the Steppe’s motif and the lack of representation of the actual Tatars’ ‘homelands’ are symptomatic of the poetics of melancholy – an artistic language of loss, which is neither present, nor presentable.
Настоящая статья представляет собой попытку найти ответ на вопрос о том, какую роль в поэзии польских татар играют мотив Великой Степи, появляющийся в их творчестве достаточно часто, и (или) в некоторой мере присутствующие в нем пейзажные мотивы, связанные с реальным краем детства и «малой родиной» авторов. Названные феномены являются признаками культурной (надындивидуальной) меланхолии, обусловленной утратой татарами связей со своей родиной во время постъялтинских миграций. Они свидетельствуют о кризисе социальной идентичности, проявляющемся в своеобразном отказе от того, что одновременно богато символами и референтно «пусто», и отсылают исключительно к мифу, креативным играм воображения, ярко выраженным попыткам ре-конструирования наррации идентичности. Великая степь, в нашем понимании, является аллегорией, скрывающей травму, полученную вследствие детерриторизации и разрушения культурного сообщества.
Afiliacja: Katedra Teorii Literatury i Krytyki Artystycznej, Instytut Filologii Polskiej, Wydział Filologiczny, Uniwersytet Gdański
Nota biograficzna: DAJNOWSKI Maciej Doktor nauk humanistycznych, adiunkt w Katedrze Teorii Literatury i Krytyki Artystycznej, Instytut Filologii Polskiej, Wydział Filologiczny, Uniwersytet Gdański ● Ph.D. in literary studies, Chair of Literary Theory and Art Criticism, Department of Polish Philology, Faculty of Languages, University of Gdańsk (Gdańsk, Poland) ● Доктор гуманитарных наук в области литературоведения, адъюнкт кафедры теории литературы и художественной критики, Институт польской филологии, Филологический факультет, Гданьский университет (г. Гданьск, Польша).
E-mail: maciej.dajnowski@ug.edu.pl
Sponsorzy: Książka została przygotowana w ramach projektu badawczego "Literatura polsko-tatarska po 1918 roku". Projekt finansowany ze środków Narodowego Centrum Nauki na podstawie decyzji numer DEC-2012/07/B/HS2/00292.
Wydanie publikacji zrealizowano przy wsparciu finansowym urzędu Marszałkowskiego Województwa Podlaskiego.
URI: http://hdl.handle.net/11320/3859
ISBN: 978-83-64081-24-8
Typ Dokumentu: Book chapter
Występuje w kolekcji(ach):Międzynarodowa Konferencja Naukowa "Estetyczne aspekty literatury polskich, białoruskich i litewskich Tatarów (od XVI do XXI w.)", 14-15 listopada 2014

Pliki w tej pozycji:
Plik Opis RozmiarFormat 
09 dajnowski_maciej.pdf584,75 kBAdobe PDFOtwórz
Pokaż pełny widok rekordu Zobacz statystyki


Pozycje w RUB są chronione prawem autorskim, z zastrzeżeniem wszelkich praw, chyba że zaznaczono inaczej.