O польском влиянии на состав и функционирование некоторых союзов в языке Южной и Юго-Западной Руси ХІV-ХV веков

Abstract

Artykuł opiera się na materiale faktograficznym zaczerpniętym ze Słownika staroukraińskoi mowy XIV-XV wieku (Kijów 1977-1978). Zostały w nim przeanalizowane spójniki a, aby, abo, aże, ako, ale, ali, ani, acze, aszcze. Analiza potwierdziła, że już w XIV-XV wieku wpływy polskie na język terenów Rusi Południowej i Południowo-Zachodniej były bardzo znaczące. Przejawiały się one poprzez: 1) oddziaływanie na określony sektor pola funkcjonalno-semantycznego badanego spójnika; 2) przekaz ukształtowanych już jednostek spójnikowych; 3) wpływy na formę spójników. Badania wykazały, że w języku urzędowym dopiero wyodrębniającej się narodowości ukraińskiej w związku z brakiem ogólnej normy istniała bardzo mocno rozbudowana wariatywność form, w tym także opisywanych spójników, krzyżujących się i tworzących szeregi synonimiczne. Wśród synonimicznych leksemów (na literę A) zachowały się spójniki przeważnie modelu polskiego.