Мастацка-псіхалагічная адметнасць дакументальных творау Святланы Алексіевіч

Abstract

Dwie dokumentalne opowieści S. Aleksijewicz (Wojna niekobiecą ma twarz - z okresu Wielkiej wojny ojczyźnianej, widzianej oczyma jej uczestników, oraz Cynkowi chłopcy - z wojny afgańskiej) stanowią wyjątkowo wartościową podstawę dla teoretycznych uogólnień dotyczących nowych korelacji faktu i dokumentu z rzeczywistością literacką. Analizowany jest problem artystyczności faktu, odpowiedniej jego interpretacji, funkcji i sposobu istnienia w dziele literackim. Kluczowym pojęciem staje się „etyka wojny”. Wiele uwagi poświęca się jednostce na wojnie, psychologii percepcji wojennych wydarzeń, ekstremalnym przeżyciom.