Proszę używać tego identyfikatora do cytowań lub wstaw link do tej pozycji:
http://hdl.handle.net/11320/20365Pełny rekord metadanych
| Pole DC | Wartość | Język |
|---|---|---|
| dc.contributor.author | Descartes, René | - |
| dc.date.accessioned | 2026-06-02T08:30:31Z | - |
| dc.date.available | 2026-06-02T08:30:31Z | - |
| dc.date.issued | 2001 | - |
| dc.identifier.citation | Idea. Studia nad strukturą i rozwojem pojęć filozoficznych, vol. 13, 2001, s. 149-162 | pl |
| dc.identifier.issn | 0860-4487 | - |
| dc.identifier.uri | http://hdl.handle.net/11320/20365 | - |
| dc.description | Z języka francuskiego przełożył Jerzy Kopania; OD TŁUMACZA: Wśród osób, które odegrały znaczącą rolę u samych początków filozoficznej i naukowej drogi René Descartes’a, miejsce znaczące zajmuje francuski kardynał Pierre de Bérulle (1575-1629). Descartes poznał go w 1628 roku we Włoszech, podczas swej pielgrzymki do Loreto, gdy był gościem na przyjęciu u nuncjusza papieskiego de Bagui. Na prośbę Bérulle’a przedstawił mu swój projekt pokonania sceptycyzmu, a kardynał miał zachęcać go do zrealizowania projektu zbudowania jednolitego systemu nauk. Descartes był przekonany, że właśnie kardynałowi zawdzięcza główną inspirację do podjęcia dzieła, jak też sądził, że jego poglądy metafizyczne są zbieżne z poglądami kardynała. W 1611 r. de Bérulle utworzył oratorium francuskie, czyli stowarzyszenie księży diecezjalnych, którego członkowie zaczęli nazywać się oratorianami. Zgromadzenie nawiązywało do myśli teologicznej i filozoficznej św. Augustyna, widząc w niej antidotum na skostniałą już wówczas filozofię i teologię scholastyczną o proweniencji arystotelesowskiej. Wkrótce jednak dominującym zagadnieniem dyskutowanym w Zgromadzeniu stało się zagadnienie łaski bożej i wolności człowieka - spory wokół tej kwestii miały wkrótce doprowadzić do poważnego kryzysu w łonie Kościoła katolickiego. Początki sporu sięgają roku 1588, w którym ukazało się dzieło Concordia liberi arbitrii cum gratiae donis („Zgodność wolnej woli z darem łaski”); autorem dzieła był hiszpański jezuita Luis de Molina (1535-1600). Uzasadniał on, że łaska boża nie determinuje woli człowieka, lecz współdziała z ludzkim aktem wyboru: Bóg daje człowiekowi łaskę, człowiek zaś dobrowolnie akceptuje ją albo nie akceptuje. Podstawą takiego rozumienia było założenie, że uprzednia wiedza Boga o postępowaniu człowieka nie wyznacza z góry tego postępowania... | pl |
| dc.language.iso | pl | pl |
| dc.publisher | Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku | pl |
| dc.title | Listy do Gibieufa | pl |
| dc.title.alternative | Letters to Gibieuf | pl |
| dc.type | Other | pl |
| dc.identifier.doi | 10.15290/idea.2001.13.10 | - |
| dc.contributor.translator | Kopania, Jerzy | - |
| dc.description.volume | 13 | pl |
| dc.description.firstpage | 149 | pl |
| dc.description.lastpage | 162 | pl |
| dc.identifier.citation2 | Idea. Studia nad strukturą i rozwojem pojęć filozoficznych | pl |
| Występuje w kolekcji(ach): | Idea. Studia nad strukturą i rozwojem pojęć filozoficznych, 2001, XIII | |
Pliki w tej pozycji:
| Plik | Opis | Rozmiar | Format | |
|---|---|---|---|---|
| Idea_13_2001_R_Descartes_Listy_do_Gibieufa.pdf | 993,97 kB | Adobe PDF | Otwórz |
Pozycja jest chroniona prawem autorskim (Copyright © Wszelkie prawa zastrzeżone)
