Edukacyjne towarzyszenie dziecku we współczesnych przestrzeniach między godnością i autonomią a zależnością

Abstract

W artykule wychodząc od ukazania relacji wychowawczej między wychowawcami a wychowankami jako rozpostartej w przestrzeni między zależnością i zniewoleniem a autonomią i wolnością dziecka, wskazuje się na godność jako wartość pośredniczącą w budowaniu wzajemnych relacji międzyludzkich i czynieniu ich efektywnymi dla wychowania przez przyjęcie koncepcji towarzyszenia wychowankom przez wychowawców w procesie nabywania autonomii i wolności. W przestrzeni „między godnością i zniewoleniem” uwzględniając zarówno uwarunkowania osobowościowe, rodzinne i społeczne oraz kulturowe, także media społecznościowe, szczególną rolę spełnia „norma personalistyczna” jako ważne kryterium realizacji międzyludzkich relacji, w tym tych edukacyjnych, na rzecz osiągania dojrzałej autonomii.

Starting with the presentation of the educational relationship between educators and the educated as the space spanning between dependence and the child’s autonomy, the article points to the dignity as a mediating value in building such a relationship and making it effective for education by adopting the concept of the educators’ accompaniment of the educated in the process of acquiring autonomy and freedom. In the space “between dignity and dependence”, taking into account both personal, family, social and cultural conditions, including social media, a special role is played by the “personalistic norm” as an important criterion for the realisation of interpersonal relationships, including educational ones, for the achievement of mature autonomy.