REPOZYTORIUM UNIWERSYTETU
W BIAŁYMSTOKU
UwB

Proszę używać tego identyfikatora do cytowań lub wstaw link do tej pozycji: http://hdl.handle.net/11320/5310
Pełny rekord metadanych
Pole DCWartośćJęzyk
dc.contributor.authorWitwicki, Stefan-
dc.contributor.authorŁawski, Jarosław (red.)-
dc.contributor.authorKrukowska, Halina (red.)-
dc.contributor.authorSokołowski, Mikołaj (wstęp i oprac.)-
dc.contributor.authorBurzka-Janik, Małgorzata (oprac.)-
dc.date.accessioned2017-03-21T09:49:20Z-
dc.date.available2017-03-21T09:49:20Z-
dc.date.issued2015-
dc.identifier.isbn978-83-64081-21-7-
dc.identifier.urihttp://hdl.handle.net/11320/5310-
dc.description.abstractEdmund by Stefan Witwicki (1801–1847) is yet another forgotten, important text of Polish romantic literature, which has not been re-issued since the 19th century. Originally published in 1829, it is a peculiar mixture of drama, long poem and dialogue in prose divided into three Books. Its protagonist represents an early romantic pessimism in its extreme form. As a consequence of such a mindset, he rejects the possibility of existence and resorts to suicide. It was for this reason that early critics deemed Witwicki’s innovative text an inferior imitator of Goethe’s The Sorrows of Young Werter. The mistaken critical judgment about Edmund’s indebtedness towards Goethe, Byron and Mickiewicz have, regrettably, become commonplace in literary history ever since. It was interpreted as a “momentary mistake” made by the poet, who later on came to be known as a radical Catholic and conservative. However, this nihilistic poem, seen from today’s perspective, provides an interesting explanation of later ideological choices of the artist, who died prematurely at the age of 46 while on voluntary exile in Rome. The reason for Edmund’s protagonist’s demise is not unrequited love or any other disillusionment; his soul is torn by two mutually exclusive elements: the nihilistic feeling of meaninglessness of existence and the unswerving belief in the Absolute. Edmund deliberately chooses the “escape from the world” that he does not accept, towards God, whom he sees as capable of soothing the pain of being-in-time. Such a conception of the protagonist was closer to the late romantic characters of Vigny and de Musset than to Werter; it was, in other words, precursory to them. Edmund’s oblivion was by all means caused by the choices its author made in his life. In 1824 he published Ballads and Romances, which came in for severe critique (Witwicki destroyed the published copies). Witwicki was a great enthusiast of Romantic movement and took part in the November Uprising, as a result of which he ended up in exile in France. Soon he initiated the Catholic current within Polish émigré literature as the author of Rural Poems (1830), Biblical Poetry (1830), Pilgrim’s Evenings (1833–1835), a book of common prayer Polish Altar (1836) and numerous other works. He was a severe critic of Andrzej Towiański’s public addresses and Adam Mickiewicz’s decision to join Towiański’s Circle of God’s Cause. It was in this context that Witwicki’s Edmund was received as an accidental record of melancholia–a lapse, or a result of following the fashion for romantic suicides. Even if every outline of history of Polish literature mentions it in passing, the text has never been published in a critical edition. The present edition opens with Introduction “Stefan Witwicki: His Life and Works” by Prof. Mikołaj Sokołowski, head of Institute of Literary Studies PAN, and includes an extensive Annex, featuring 19th- and 20th-century critical opinions on Witwicki’s Edmund. The Annex is prefaced by Dr Małgorzata Burzak-Janik with her long introductory essay “The Poet’s Black Sorrow. Biographical and Receptive Stereotypes of Stefan Witwicki”. The volume has been prepared and edited by Professor Halina Krukowska and Professor Jarosław Ławski. This first critical edition of Stefan Witwicki’s Edmund is an attempt to return the text to the history of Polish romanticism, and to revalue the significance of its author. The present volume is part of the ten-volume edition, sponsored by the grant of National Program for the Development of Humanities, whose aim is to reissue outstanding but undeservedly forgotten masterpieces of Polish romanticism. The whole project, planned to be accomplished by 2017, is supervised by Halina Krukowska, Professor Emeritus at the University of Bialystok.pl
dc.description.abstractEdmund von Stefan Witwicki (1801–1847) ist das nächste, in Vergessenheit geratene, wichtige Werk der polnischen Literatur der Romantik, das seit dem 19. Jahrhundert nie neu aufgelegt wurde. Das im Jahre 1829 veröffentlichte Werk ähnelt an einem Drama, Gedicht, Dialog, geschrieben in Prosa in drei Büchern. Sein Held ist Repräsentant des frühromantischen Pessimismus in seiner ganz und gar extremen Form. Als Konsequenz lehnt er die Möglicheit des Daseins in der Welt ab und verübt Selbstmord. Aus diesem Grund hat die romantische Kritik das innovative Werk von Witwicki für epigonale Nachahmung der Leiden des jungen Werthers aus dem Jahre 1768 gehalten. Das war eine irrtümliche, kritische Erkenntnis; es gab jedoch auch Meinungen über den angeblich nicht originellen, nachahmenden Charakter von Edmund im Vergleich zu Goethe, Byron, Mickiewicz. Inzwischen stirbt der Titelheld nicht wegen der unerwiderten Liebe oder der Enttäuschung. In seiner Seele existieren zwei gegenüberstehende Elemente: ein nihilistisches Gefühl des sinnlosen Daseins und ein unerschütterlicher Glaube an das Absolute. Edmund wählt bewusst „die Flucht aus dieser Welt” zu Gott aus, aus der Welt, die er nicht akzeptiert. Er sieht Gott als ein Wesen an, das vom Daseinsleiden in der Zeit, auf der Erde befreit. Solch eine Darbietung des Helden stand den spätromantischen Helden von Vigny und de Musset näher als die Darbietung von Werter. Sie war bahnbrechend im Vergleich zu ihnen. Zur Vergessenheit von Edmund trugen auch die Wahlen seines Autors – Stefan Witwicki bei. Im Jahr 1824 veröffentlichte er eigene Balladen und Romanzen, die auf allgemeine Kritik stoßen (der Autor hat ihre Auflage selbst vernichtet). Witwicki war Anhänger der Romantik, er nahm am Novemberaufstand teil und danach lebte er im Exil in Frankreich. Ganz schnell wurde er Gründer der katholischen Strömung in der polnischen Exilliteratur als Autor von Poezje sielskie (im Jahr 1830), Poezje biblijne (im Jahr 1830), Wieczory pielgrzyma (in den Jahren 1833-1835), vom Gebetsbuch u.d.T. Ołtarzyk polski (im Jahr 1836) und von vielen anderen Werken. Er war ein strenger Kritiker der Auftritte von Andrzej Towiański und des Beitritts von Adam Mickiewicz zum Kreis der Gottes Sache von Towiański [poln. Koło Sprawy Bożej Towiańskiego]. In diesem Zusammenhang erkannte man das frühe Werk von Witwicki als einen zufälligen Irrtum, ein Ergebnis der Mode auf romantische Selbstmörder an. Obwohl jede Geschichte der polnischen Literatur aus dem 20. Jahrhundert daran erinnert, wurde das Werk nie mit kritischen Kommentaren herausgegeben. Die vorgestellte Herausgabe ist mit dem Vorwort u.d.T. Stefan Witwicki – Leben und Werk vom Prof. Mikołaj Sokołowski, Direktor des Instituts für literarische Untersuchungen PAN (Polnische Akademie der Wissenschaften) versehen. Der Band enthält einen ausführlichen Anhang, der die Stimmen der Kritik aus dem 19. und 20. Jahrhundert über Edmund von Witwicki zum Inhalt hat. Dr. Małgorzata Burzka-Janik, Forscherin der Romantik, hat den Anhang mit einem ausführlichen Vorwort u.d.T. Die schwarze Trauer des Poeten. Biographische und rezeptive Stereotype von Stefan Witwicki versehen. Den ganzen Band haben Prof. Halina Krukowska und Prof. Jarosław Ławski, Chefredakteur der Serie „Die Schwarze Romantik”, bearbeitet und redigiert. Den Band schließt die Bibliographie ab. Die erste kritsche Herausgabe von Edmund von Stefan Witwicki ist ein Versuch der Revision der Position dieses Werks in der Geschichte der polnischen Romantik und der Rolle seines Autors.pl
dc.description.sponsorshipPraca naukowa finansowana w ramach programu Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego pod nazwą „Narodowy Program Rozwoju Humanistyki” w latach 2013–2017:pl
dc.language.isoplpl
dc.publisherKatedra Badań Filologicznych „Wschód – Zachód” Wydział Filologiczny Uniwersytetu w Białymstokupl
dc.publisherWydawnictwo Alter Studiopl
dc.relation.ispartofseriesCzarny Romantyzm;-
dc.subjectEdmundpl
dc.subjectCzarny Romantyzmpl
dc.subjectFilologiapl
dc.titleEdmundpl
dc.typeBookpl
dc.description.BiographicalnoteMIKOŁAJ SOKOŁOWSKI – profesor zwyczajny w Instytucie Badań Literackich PAN, badacz polskich, brytyjskich i włoskich literatur romantycznych, tłumacz włoskiej filozofii współczesnej (Luigi Pareyson, Emanuele Severino). Debiutował na łamach „Tekstów Drugich”. Jego zainteresowania obejmują przemiany romantycznych form artystycznych, ze szczególnym uwzględnieniem wielkich poematów epickich. Problematyce epopei poświęcił książkę „Król Duch” Juliusza Słowackiego a epopeja słowiańska (Warszawa 2004), a angielskojęzycznym poematom o wzroście indywidualnego umysłu Techniki asocjacyjne (Warszawa 2008). Ta ostatnia pozycja wraz z książką Idee dodatkowe. Mickiewicz i włoski sensualizm (Warszawa 2005) stanowią wkład Sokołowskiego w badania nad sensualistycznym nurtem romantyzmu, traktowanym jako alternatywa dla idealizmu. Interesowały go romantyczne sposoby przedstawiania nicości, czemu dał wyraz w książce Nikt tylko Mickiewicz, poświęconej motywowi „nikogo” w twórczości Mickiewicza, głównie Dziadom. W ostatnim okresie koncentruje się na tradycjach polskiego romantyzmu we Włoszech okresu Risorgimenta, a jego książki są głównie historyczne. Adwokat diabła: Attilio Begey (Warszawa 2012) oraz Canonico. Antologia (Warszawa 2016) są biografiami wybitnych, choć nieco zapomnianych polityków włoskich: Attilia Begeya i Tancrediego Canonica, działających w kręgu Andrzeja Towiańskiego. W ramach Narodowego Programu Rozwoju Humanistyki kieruje projektem Inwentarz Archiwum Władysława Mickiewicza ze zbiorów THL i BP w Paryżu, w którym obok historyków biorą udział zawodowi archiwiści. Stażysta The British Academy, stypendysta Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej i Accademia dei Lincei. Od roku 2010 jest Dyrektorem IBL PAN, wcześniej pełnił funkcję jego Wicedyrektora ds. Naukowych. Członek Rady międzynarodowego czasopisma „Ri-Cognizioni”, krajowego „Świat Tekstów”, NSW „Czarny Romantyzm” oraz honorowy członek Włoskiego Stowarzyszenia Polonistów (AIP).pl
dc.description.BiographicalnoteMAŁGORZATA BURZKA-JANIK – dr, badacz literatury XIX i XX wieku; pracowała jako adiunkt w Instytucie Polonistyki i Kulturoznawstwa na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Opolskiego, obecnie stały współpracownik Katedry Badań Filologicznych „Wschód – Zachód” na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu w Białymstoku. Przewodnicząca Oddziału Towarzystwa Literackiego im. Adama Mickiewicza w Tarnowskich Górach. Zainteresowania badawcze: problematyka domu i bezdomności w twórczości polskich romantyków, jak również polska poezja najnowsza. Współredaktorka tomu i autorka wstępu do: T. A. Olizarowski, Poematy (NSW „Czarny Romantyzm”, Białystok 2014). Wydała książki: W poszukiwaniu centrum. Dom i poetycka bezdomność w życiu i twórczości Adama Mickiewicza (Opole 2009) oraz „Tyle naraz świata”. Szkice o poezji Wisławy Szymborskiej (Opole 2012). Organizatorka Ogólnopolskiej Konferencji Naukowej „Zygmunt Krasiński w kontekstach literacko-kulturowych dawnych i współczesnych”, Pałac w Rybnej 22-23 kwietnia 2016 roku. Ostatnio opublikowała studium Ars moriendi w „Baśniach” Hansa Christiana Andersena (2016).pl
dc.description.BiographicalnoteHALINA KRUKOWSKA – badaczka literatury, eseistka, profesor senior Uniwersytetu w Białymstoku, dr hab., stały współpracownik Katedry Badań Filologicznych „Wschód – Zachód” w Instytucie Filologii Polskiej. Autorka monografii: Noc romantyczna (Mickiewicz, Malczewski, Goszczyński). Interpretacje (Białystok 1985, wyd. 2: Gdańsk 2011) oraz prac poświęconych nocnej, ciemnej stronie wyobraźni romantycznej : Noc Fausta, noc Konrada; Szkoła ukraińska w poezji romantycznej, a także studiów nad „poezją czystą” w poezji polskiej („Pan Tadeusz” jako poezja czysta). Inicjatorka i pierwsza redaktorka Naukowej Serii Wydawniczej „Czarny Romantyzm”. Założycielka oraz wieloletni kierownik Zakładu Literatury Oświecenia i Romantyzmu w Instytucie Filologii Polskiej. Autorka licznych studiów o literaturze polskiej od XVIII do XX wieku, w tym: Tragizm, heroizm, groza (2005), Starość i miłość (2008), „Genezis z Ducha”, czyli Juliusza Słowackiego medytacje o stworzeniu (2015), Konstrukcja, ład, hierarchia. Estetyka klasycyzmu polskiego w początkach XIX wieku (2016), Z ducha judaizmu: Simone Weil i Edyta Stein (2016). W serii czarnoromantycznej wydała z własnym wstępem Zamek kaniowski Seweryna Goszczyńskiego (1994 i 2002) oraz Marię Antoniego Malczewskiego (1995 i 2002). Opracowała wstęp „Lesław. Szkic fantastyczny” Romana Zmorskiego, czyli o przekraczaniu tabu śmierci, który otwiera pierwsze krytyczne wydanie tego romantycznego utworu (Białystok 2014). Organizatorka licznych konferencji naukowych.Mieszka w Wasilkowie. Lubi poezję, muzykę klasyczną oraz tango, naturę i kino.pl
dc.description.BiographicalnoteJAROSŁAW ŁAWSKI – prof. zw. dr hab., badacz wyobraźni poetyckiej oraz polsko-wschodnioeuropejskich i polsko-niemieckich związków kulturowych, twórca Katedry Badań Filologicznych „Wschód – Zachód” na Uniwersytecie w Białymstoku. Zainteresowania: literatura polska i powszechna od XVIII do XXI wieku, przemiany wyobraźni, faustyzm i bizantynizm w literaturze, romantyzm, modernizm, poezja Czesława Miłosza. Redaktor naczelny Naukowych Serii Wydawniczych „Czarny Romantyzm”, „Przełomy/Pogranicza”, „Colloquia Orientalia Bialostocensia”. Napisał m.in.: Wyobraźnia lucyferyczna. Szkice o poemacie Tadeusza Micińskiego „Niedokonany. Kuszenie Chrystusa Pana na pustyni” (1995), Ironia i mistyka. Doświadczenia graniczne wyobraźni poetyckiej Juliusza Słowackiego (2005), a także Mickiewicz – Mit – Historia. Studia (2010), Miłosz: „Kroniki” istnienia. Sylwy (2014). Współredaktor tomów: Postacie i motywy faustyczne w literaturze polskiej (t. I-II, 1999, 2001), Pogranicza, cezury, zmierzchy Czesława Miłosza (2012), Dramat w nowych ujęciach teoretycznych. Studia slawistyczne (Białystok – Odessa 2014). Edytor Horsztyńskiego Słowackiego w serii „Biblioteki Narodowej” (2009), polskich przekładów Fausta A. E. F. Klingemanna (2013) i The Remembrances of a Polish Exile A. A. Jakubowskiego (2013). Członek Komitetu Nauk o Literaturze PAN, The Association for Slavic, East European, & Eurasian Studies, Stowarzyszenia Naukowego „Oikoumene”, Polskiego Stowarzyszenia Komparatystyki Literackiej, Międzynarodowego Stowarzyszenia Studiów Polonistycznych. Miejscami zamieszkania związany ze Spychowem, Ełkiem i Białymstokiem. Hobby: Mazury, filozofia, Europa Wschodnia.pl
dc.description.referencesEdmund, przez Stefana Witwickiego, Warszawa 1829, drukiem A. Gałęzowskiego i Komp., ss. 177.pl
dc.description.referencesBallady i romanse, t. 1-2, Warszawa 1824–1825.pl
dc.description.referencesŻal za Gazetą Literacką, czyli o potrzebie krytyki. Wiersz, Warszawa 1824.pl
dc.description.references(Wydanie anonimowe, autorstwo Witwicki potwierdza w Wieczorach pielgrzyma, t. 1) Notatki Podolanina. Myśli urywkowe, Warszawa 1826.pl
dc.description.referencesPiosnki sielskie, Warszawa 1830.pl
dc.description.referencesPoezje biblijne, Warszawa 1830.pl
dc.description.referencesPodarunek ślubny. Książka dla panny młodej, Paryż 1823. Do roku 1883 – 6 wydań, wydanie nowe: Lipsk 1883.pl
dc.description.referencesMoskale w Polsce albo treść dziennika pisanego w Warszawie przez ciąg dziesięciu miesięcy od 8 września 1831 do 8 lipca 1832, Paryż 1833. Wydanie następne: Lwów 1833.pl
dc.description.referencesWieczory pielgrzyma. Rozmaitości moralne, literackie i polityczne, z. 1, Paryż 1833, z. 2, Paryż 1835, t. 1: Paryż 1837, t. 2: Paryż 1842. Wydanie następne 2 pomnożone (zmienione): t. 1-2, Paryż 1844–1845, toż wyd. 3: Lipsk 1866, „Biblioteka Pisarzy Polskich”, t. 38-39, Lwów 1885.pl
dc.description.referencesOłtarzyk polski, tj. zbiór nabożeństwa katolickiego, mieszczący w sobie nabożeństwa zupełne i na wszelki czas, do Trójcy Przenajświętszej, do N. Panny i do Świętych... modlitwy stosowane w różnych potrzebach, opracował S. Witwicki, Paryż 1836. Wyd. następne: Paryż 1840, Berlin 1848, Berlin 1850.pl
dc.description.referencesOłtarzyk polski mniejszy. Zbiór katolickiego nabożeństwa co najpotrzebniejszego z ksiąg przez Kościół święty potwierdzonych do użytku wiernych ułożony, oprac. S. Witwicki, Paryż 1836 (do roku 1880 – 7 wydań).pl
dc.description.referencesOstatnie lata życia Stefana Witwickiego, „Czas” 1858, nr 262-263, 265-266.pl
dc.description.referencesOstatnie lata życia Stefana Witwickiego, „Pokłosie” r. 1 (1852).pl
dc.description.referencesOttman R., Stefan Witwicki. Życie i pisma jego, „Przegląd Polski” 1879/80, t. 1.pl
dc.description.referencesPigoń S., Veni Creator w przekładzie Adama Mickiewicza, „Tęcza” 1929, nr 18.pl
dc.description.referencesPiosenki sielskie. (Recenzja), Piosenki sielskie... pod względem swojej prostoty i nowości uważane, „Gazeta Polska” 1830, t. 2.pl
dc.description.referencesPiwińska M., Złe wychowanie, Gdańsk 1981. Wydanie drugie: Gdańsk 2006.pl
dc.description.referencesPodgórski W. J., Stefan Witwicki. Zarys monograficzny, t. 1-2, Warszawa 1988.pl
dc.description.referencesReligijny wymiar polskiego romantyzmu, red. D. Zamącińska, M. Maciejewski, Lublin 1995.pl
dc.description.referencesPodgórski W. J., Żyw dotąd w młodej Chopina piosence, wstęp do: S. Witwicki, Piosenki sielskie, poezje biblijne i inne wiersze, wybór, układ i oprac. tekstu W. J. Podgórski, Warszawa 1986.pl
dc.description.referencesPoezje biblijne, Piosnki sielskie. Wiersze różne. (Recenzja), „Rocznik Emigracji Polskiej” 1836.pl
dc.description.referencesPoezje biblijne, Piosnki sielskie. Wiersze różne, Paryż 1836, toż wydanie: Berlin 1836, wyd. 2: Berlin 1840.pl
dc.description.referencesPol W., Pamiętnik Wincentego Pola do literatury polskiej XIX wieku w dwudziestu prelekcjach mianych w radnej sali miasta Lwowa, Lwów 1866.pl
dc.description.referencesPolkowski J., Groby i pamiątki polskie w Rzymie, Drezno 1870.pl
dc.description.referencesPuzynina G., W Wilnie i w dworach litewskich. Pamiętnik z lat 1815–1843. Powstanie przed 1867. Wyd. A . Czartkowski i H. Mościcki, Wilno 1928.pl
dc.description.referencesRambeau M.-P., Chopin et son poète, Stefan Witwicki, w: J.-J. Eigeldinger (red.), Frédérique Chopin. Interprétations, Genève 2005.pl
dc.description.referencesReligijny wymiar polskiego romantyzmu, red. D. Zamącińska, M. Maciejewski, Lublin 1995.pl
dc.description.referencesRojek T., S. Witwicki w Warszawie, w: XII Sprawozdanie Dyrektora Pierwszego Prywatnego Gimnazjum Żeńskiego w Krakowie za rok szkolny 1907/8, Kraków 1908.pl
dc.description.referencesRymkiewicz J.M., Siwicka D., Witkowska A., Zielińska M., Mickiewicz. Encyklopedia, Warszawa 2001.pl
dc.description.referencesSiemieński L., Portrety literackie, t. III, Poznań 1868.pl
dc.description.referencesSmolikowski P., Historia Zgromadzenia Zmartwychwstania Pańskiego, t. 3, Kraków1895.pl
dc.description.referencesStefan Witwicki. (W 75 rocznicę zgonu), „Ziemia Sieradzka” 1922, nr 21-23.pl
dc.description.referencesListy z zagranicy, Lipsk 1842, wyd. następne: Lipsk 1854, Przemyśl 1885.pl
dc.description.referencesStefan Witwicki (Życiorys), „Przyjaciel Ludu” 1848/49, nr 29.pl
dc.description.referencesTarnowski S., Historya literatury polskiej, Wiek XIX, 1800–1830, t. IV, Kraków 1904.pl
dc.description.referencesTarnowski S., Historya literatury polskiej. Wiek XIX, 1831–1850, t. V, Kraków 1905.pl
dc.description.referencesTretiak J., Bohdan Zaleski do upadku powstania listopadowego 1802–1831, Kraków 1911.pl
dc.description.referencesToporski J. [Z. Matuszewski], Stefan Witwicki w 75-tą rocznicę zgonu, „Kurier Warszawski” 1922, nr 148 z 1 czerwca.pl
dc.description.referencesT. B., Jeszcze wzmianka o poezjach Witwickiego, „Tygodnik Petersburski” 1835, nr 41.pl
dc.description.referencesT. B., Rozmaitości. List do wydawcy (o Witwickim), „Tygodnik Petersburski” 1835, nr 49.pl
dc.description.referencesTyszyński A., O szkołach poezji polskiej, w: Amerykanka w Polsce. Romans, Cz. 2, Petersburg 1837, s. 43-46. Przedruk w: tenże, Pisma krytyczne, t. 1, Kraków 1905.pl
dc.description.referencesWe wtorek na Teatrze Narodowym... (Obrona autora Marudy), „Kurier Polski” 1830, nr 75.pl
dc.description.referencesW cieniu wieszcza, pod. red. J. Lyszczyny i M. Bąk, Katowice 2006.pl
dc.description.referencesTowiańszczyzna wystawiona i aneksami objaśniona, Paryż 1844.pl
dc.description.referencesWielisław (E. Skrodzki), Wieczory piątkowe. Wspomnienia z literackiego świata Warszawy, „Bluszcz” 1875, nr 41.pl
dc.description.referencesWieczory pielgrzyma. (Recenzja): Kilka słów o narodowości, „Wiadomości Krajowe i Emigracyjne” 1837, nr 13.pl
dc.description.referencesWieniarski A., O życiu i pismach S. Witwickiego, „Księga Świata” 1857, t. 2.pl
dc.description.referencesWindakiewicz S., Romantyzm w Polsce, Kraków 1937.pl
dc.description.referencesWisłocki W. T., Tajne druki Zakładu Ossolińskich, „Pamiętnik Literacki” R. 31 (1934), z. 3/4.pl
dc.description.referencesWojciechowski K., Liczmany werterowskie. „Werter” na scenie. Witwickiego „Edmund”, w: tenże, Werter w Polsce, wyd. 1, Lwów 1904, wyd. 2, przygotował Z. Szweykowski, Lwów – Warszawa – Kraków 1925.pl
dc.description.referencesWójcicki K. W., Ostatni klasyk. Wspomnienie z pierwszej połowy naszego stulecia, „Biblioteka Warszawska” 1872, t. 1. Wydanie osobne: Warszawa 1872.pl
dc.description.referencesWitkowska A., Cześć iskandale – o emigracyjnym doświadczeniu Polaków, Gdańsk 1997.pl
dc.description.referencesWitkowska A., Przybylski R., Romantyzm, Warszawa 2009.pl
dc.description.referencesWyka K., Pan Tadeusz. Studia o tekście, Warszawa 1963.pl
dc.description.referencesO przenajświętszym imieniu Marii, Lwów 1850.pl
dc.description.referencesWyka K., Pokolenia literackie, przedmowa H. Markiewicz, Kraków 1977.pl
dc.description.referencesX, Kilka uwag nad recenzją dramatu Edmund, przez Stefana Witwickiego w nr 307 „Dziennika Powszechnego” (Nadesłane), „Gazeta Polska” 1829, nr 329, s. 1418.pl
dc.description.referencesZapomniane wielkości romantyzmu, red. Z. Trojanowiczowa i Z. Przychodniak, Poznań 1995.pl
dc.description.referencesZdziarski S., O genezie „Ballad i romansów” S. Witwickiego. (Streszczenie), „Sprawozdanie AU Wydziały Filologicznego” 1899, nr 10.pl
dc.description.referencesZdziarski S., Pierwiastek ludowy w poezji polskiej XIX wieku. Studia porównawczoliterackie, Warszawa 1901.pl
dc.description.referencesZdziarski S., Witwicki i Żukowski, „Przewodnik Naukowy i Literacki” 1901.pl
dc.description.referencesZgorzelski Cz., Duma – poprzedniczka ballady, Toruń 1949.pl
dc.description.referencesZielińska M., Mickiewicz i naśladowcy. Studium o zjawisku epigonizmu w systemie literatury romantycznej, Warszawa 1984.pl
dc.description.referencesGadu-gadu. Powieść z papierów pośmiertnych autora Listów z zagranicy, Lipsk 1852.pl
dc.description.referencesPiosnki sielskie, poezje biblijne i inne wiersze, wybór, układ, opracowanie tekstu oraz wstęp W. J. Podgórski, Warszawa 1986.pl
dc.description.referencesPoezje, w: Skarbczyk poezji polskiej, t. 4, Petersburg 1853.pl
dc.description.referencesZbiór pism pomniejszych, t. 1-2, „Biblioteka Pisarzy Polskich”, t. 76-77, Lipsk 1878.pl
dc.description.referencesJ. Racine, Mitrydat (fragment). Ogłoszony pt. Z tragedii Mitrydat z aktu 3 scena 1, „Pamiętnik Warszawski” 1821, t. 19.pl
dc.description.referencesJ. Macpherson, Pieśni Osjana. (Przekład wolny fragment). Ogłoszone: Bitwa nad Loarą. Poemat, „Pamiętnik Warszawski” 1823, t. 4; Kroma. Poemat, „Pamiętnik Warszawski” 1823, t. 6, Minwana, czyli żal kochanki, tamże.pl
dc.description.referencesF. Schiller, Oczekiwanie. (Wolny przekład z Szyllera), „Dziennik Warszawski” 1826, t. 5, nr 16.pl
dc.description.referencesK. Brodziński, Poselstwo z ziemi ucisku do synów jej w rozproszeniu. Z przedmową J. B. Zaleskiego, Paryż 1838.pl
dc.description.referencesH. Rzewuski, Pamiątki JPana Seweryna Soplicy, cześnika parnawskiego, t. 1-4. Z przedmową S. Witwickiego, Paryż 1839.pl
dc.description.referencesS. Chołoniewski, Artykuł nadesłany. Obraz z galerii życia mego. (Poprzedzony listem S. Witwickiego do Wydawcy), Lipsk 1846.pl
dc.description.referencesDo J. Korzeniowskiego listy z 1821, 1823, 1829, do B. M. Wolffa z 1830, do L. Dembowskiego, K. Zielińskiego i K. Morozewicza z 1830. Ogłosił F. German, Z korespondencji, w: Miscellanea z lat 1800–1850, Wrocław 1963, t. 7.pl
dc.description.referencesDo J. B. Zaleskiego z 13 listopada 1826. Ogłoszone w artykule pt. Z dawnych korespondencji..., „Kronika Rodzinna” 1886, nr 17; powtórnie ogłoszone z komentarzem przez L. Méyeta, „Pamiętnik Literacki” R. 5 (1906), z. 1.pl
dc.description.referencesDo J. J. Szczepańskiego z 1828. Ogłosił W. Dropiowski, Z korespondencji S. Witwickiego, „Pamiętnik Literacki” R. 1 (1902), z. 4.pl
dc.description.referencesDo B. M. Wolffa z 24 lutego 1830. Ogłosił F. German, „Pamiętnik Literacki” R. 1 (1902), z. 4.pl
dc.description.referencesDo F. Chopina 5 listów z 1831–1842. Ogłosił M. Karłowicz, Nie wydane dotychczas pamiątki po Chopinie, Warszawa 1904, przedruk B. E. Sydow, Korespondencja F. Chopina, t. 1-2, Warszawa 1959.pl
dc.description.referencesDo A. E. Odyńca z 1835. Ogłoszone w artykule pt. Z korespondencji Mickiewicza, „Kurier Warszawski” 1906, nr 326.pl
dc.description.referencesDo A. E. Odyńca 8 listów z 1835–1837. Ogłosił A. E. Odyniec, Wspomnienia z przeszłości, „Kronika Rodzinna” 1882, nr 2; toż przedruk w książce, Wspomnienia z przeszłości opowiadane Deotymie, Warszawa 1884.pl
dc.description.referencesDo A. Mickiewicza 11 listów z 1835–1846. Ogłosił J. Odrowąż-Pieniążek, Listy S. Witwickiego do Adama Mickiewicza, „Pamiętnik Literacki” R. 52 (1961), z. 4. Przedruk w: Listy do Adama Mickiewicza, oprac. M. Dernałowicz, E. Jaworska, W. Kordaczuk, J. Krauze-Karpińska, pod. red. E. Jaworskiej i M. Prussak, t. V, Warszawa 2014.pl
dc.description.referencesDo K. z Wyganowskich Grabowskiej 5 listów z 1838–1840. Ogłosił W. Francew, „Pamiętnik Literacki” R. 22/23 (1925/1926).pl
dc.description.referencesDo K. z Wyganowskich Grabowskiej 5 listów z 1838–1842. Ogłosił S. Zdziarski, „Rocznik Poz. Towarzystwa Przyjaciół Nauk”, t. 26 (1900).pl
dc.description.referencesDo J. B. Zaleskiego 114 listów z 1838–1847. Ogłosił D. Zaleski, „Gazeta Lwowska” 1900, nr 173 i następne; „Przewodnik Naukowy i Literacki” 1899–1900. Odbitka pt. Listy S. Witwickiego do J. B. Zaleskiego, Lwów 1901.pl
dc.description.referencesDo A. Mickiewicza 17 listów z 1839–1843. Ogłosił W. Mickiewicz, Korespondencja A. Mickiewicza, t. 4, Paryż 1885. Przedruk w: Listy do Adama Mickiewicza..., dz. cyt.pl
dc.description.referencesDo F. Chopina 2 listy z 1840–1842. Ogłosiła M. Mirska, „Tygodnik Ilustrowany” 1938, nr 50. Przedruk pt. Lettres Inditex adressées à Chopin, „La Revue Musiacale” 1939, nr 189.pl
dc.description.referencesDo F. Chopina z 17 kwietnia 1840. Fragmenty ogłosił F. Hoesick, Chopiniana, t. 1, Korespondencja Chopina, Warszawa 1912.pl
dc.description.referencesDo J. B. Zaleskiego 3 listy z 1840. Ogłoszone w: „Kronika Rodzinna” 1883, nr 1.pl
dc.description.referencesDo braci zmartwychwstańców z 1841, do E. Duńskiego z 1842, do A. Jełowickiego 2 listy z 1843 i 1844, do P. Semenenki z 1844. Ogłosił P. Smulikowski, Historia Zgromadzenia Zmartwychwstania Pańskiego, t. 3, Kraków 1895.pl
dc.description.referencesDo redakcji „Orędownika Naukowego” z 1842. Ogłoszone w „Orędownik Naukowy” 1842, nr 21.pl
dc.description.referencesDo J. Skrzyneckiego z 1843 i 1844 7 listów i fragmentów. Ogłosił S. Pigoń, Z listów S. Witwickiego, „Ruch Literacki” 1931, nr 4.pl
dc.description.referencesDo siostry z 1843. Fragment ogłosił L. Méyet, „Tygodnik Ilustrowany” 1907, nr 19.pl
dc.description.referencesDo K. Królikowskiego z 1844, do E. Grocholskiej z Chołoniewskich z 1846. Ogłoszone w Księga pamiątkowa Adama Mickiewicza, t. 1, Warszawa 1898.pl
dc.description.referencesDo E. Grocholskiej 8 listów z 1845–1847. Ogłoszone w „Niwa” 1882, z. 188.pl
dc.description.referencesAbramowicz A., Stefan Witwicki. (Wspominek w 80 rocznicę śmierci poety), „Ziemia Lubelska” 1927, nr 212.pl
dc.description.referencesAbramowicz A. , Rozbiór poetyckich i prozaicznych utworów Stefana Witwickiego, „Pamiętnik Lubelski”, t. 3, 1935–1937. Wydanie osobne, Lublin 1938.pl
dc.description.referencesBańkowski P., M. Mochnacki jako teoretyk i krytyk romantyzmu polskiego, Kraków 1913.pl
dc.description.referencesBar A., Kumoszki na Parnasie, Kraków 1947 (tu: Plotkarski artykuł, Romantyczni antagoniści).pl
dc.description.referencesBibliografia Literatury Polskiej. Nowy Korbut. Romantyzm, t. 9, oprac. zespół pod kierunkiem I. Śliwińskiej i S. Stupkiewicza, Warszawa 1972.pl
dc.description.referencesChmielowski P., Historia literatury polskiej, z przedmową B. Chlebowskiego, t. 3, Warszawa 1899.pl
dc.description.referencesCieszkowski H., Notatki z mojego życia. Powstanie 1850–1860, Poznań 1873.pl
dc.description.referencesDmochowski F., Uwagi nad teraźniejszym stanem, duchem i dążnością poezji polskiej, „Biblioteka Polska” 1825, t. 1, s. 185-186.pl
dc.description.referencesDmochowski F. S., Znakomici literaci z okresu 1800–1830, „Kłosy” 1871, nr 309-312.pl
dc.description.referencesDopart B., Romantyzm przedlistopadowy – rozgłos poetów tzw. szkoły litewskiej, w: Zapomniane wielkości romantyzmu, red. Z. Trojanowiczowa i Z. Przychodniak, Poznań 1995.pl
dc.description.referencesDr Antoni J... [A. J. Rolle], Z teki autografów. Stefan Witwicki (1800–1847), „Niwa” 1882, t. 21, z. 187-188.pl
dc.description.referencesDzieje literatury polskiej od pierwiastkowych czasów do naszych czasów. Pokrótce opowiedział Ludwik Kondratowicz (Władysław Syrokomla), T. I, Wilno 1850, T. II, Wilno 1852.pl
dc.description.referencesEdmund [Aleksander Niewiarowski], Tym razem nie rozpocznę..., „Gazeta Warszawska” 1855, nr 87.pl
dc.description.referencesFrancew W., „Switłana” Żukowskogo i „Wieczór św. Andrzeja” S. Witwickiego, „Russkij fiłołogiczeskij wiestnik” 1906; odb. Warszawa 1906.pl
dc.description.referencesFryderyka Szopena „Zbiór śpiewów polskich”. Wyd. J. Fontana. (Recenzja), „Ruch Muzyczny” 1859, nr 40-41.pl
dc.description.referencesGacowa H., Stefan Witwicki, w: Dawni pisarze polscy od początków piśmiennictwa do Młodej Polski. Przewodnik biograficzny i bibliograficzny, t. V, koordynacja całości R. Loth, red. Z. Trojanowiczowa, Warszawa 2004.pl
dc.description.referencesGadon L., Emigracja polska. Pierwsze lata po upadku powstania listopadowego, t. 3, Kraków 1901.pl
dc.description.referencesGerman F., Chopin i Witwicki, „Annales Chopin” 5, 1960.pl
dc.description.referencesGerman F., W kręgu poetów, w: Chopin i literaci warszawscy, Warszawa 1960.pl
dc.description.referencesGerman F., Z korespondencji S. Witwickiego, w: Miscellanea z lat 1800–1850, t. 7, Wrocław – Warszawa – Kraków 1963.pl
dc.description.referencesGomulicki J. W., Stefan Witwicki, w: Iskry z popiołów. 25 zapomnianych opowiadań polskich XIX wieku, Warszawa 1959.pl
dc.description.referencesGoszczyński S., Nowa epoka poezji polskiej, „Powszechny Pamiętnik Nauk i Umiejętności” 1835, t. 1, z. 1-3. Przedruk w: Polska krytyka literacka (1800–1918). Materiały, t. II, red. J. Z. Jakubowski, Warszawa 1959.pl
dc.description.referencesGoszczyński S. [?], Wieczory pielgrzyma. (Recenzja), „Demokrata Polski” 1834, t. 5, cz. 1.pl
dc.description.referencesGrabowski M., Uwagi nad balladami Witwickiego z przyłączeniem uwag ogólnych nad Szkołą Romantyczną w Polszcze, „Astrea” 1825, t. 1.pl
dc.description.referencesHandelsman M., Adam Czartoryski, t. 2, Warszawa 1949.pl
dc.description.referencesHistoria literatury Polskiej w dziesięciu tomach. Romantyzm, t. V, część pierwsza..., dz. cyt.pl
dc.description.referencesHoesick F., Chopin. Życie i twórczość, t. 1, Warszawa 1904.pl
dc.description.referencesInglot M., Poglądy literackie koterii petersburskiej w latach 1841–1843, Wrocław 1863, „Prace Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego” S. A, nr 73.pl
dc.description.referencesJokiel I., Lornety i kapota. Studia o Mickiewiczu, Opole 2006.pl
dc.description.referencesKajsiewicz H., Mowa pogrzebowa po śp. Stefanie Witwickim, w: Kazania i mowy przygodne, Paryż – Wrocław 1848. Przedruk w: tegoż, Pisma, t. 2, Berlin 1870, toż, Berlin – Kraków 1872.pl
dc.description.referencesKamionkowa J., Narodziny XIX-wiecznej kultury klas średnich, w: Życie literackie w Polsce w pierwszej połowie XIX w. Studia, red. M. Janion, Warszawa 1970.pl
dc.description.referencesKawyn S., Trzy broszury emigracyjne przeciw Mickiewiczowi-towiańczykowi, „Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Łódzkiego” S. I, „Nauki Humanistyczno-Społeczne”, z. 20, Łódź 1961.pl
dc.description.referencesKorespondencja Fryderyka Chopina, t. 1-2, oprac. B. E. Sydow, Warszawa 1955.pl
dc.description.referencesKowalczykowa A., Samobójcy romantyczni, w: Style zachowań romantycznych. Propozycje i dyskusje, pod. red. M. Janion, M. Zielińskiej, Warszawa 1986.pl
dc.description.referencesKoźmian J., Wspomnienie pośmiertne, „Przegląd Poznański” 1881, t. 4. Przedruk w: tegoż, Pisma, t. 3, Poznań 1881.pl
dc.description.referencesKraushar A., Życie potoczne Warszawy w czasach listopadowych 1830–1831, Warszawa 1910.pl
dc.description.referencesKraszewski J. I., Gadu-gadu. (Recenzja), „Gazeta Warszawska” 1852, nr 63. Przedruk w: Wybór pism, Oddział 10, Warszawa 1894.pl
dc.description.referencesKrechowiecki A., Bohdan Zaleski o sobie i współczesnych. (Na podstawie korespondencji), Lwów 1901.pl
dc.description.referencesKrysowski O., Stefan Witwicki, „Wiek XIX” 2005.pl
dc.description.referencesKulczycka-Saloni J., Straszewska M., Literatura polska. Romantyzm. Pozytywizm, Warszawa 1990.pl
dc.description.referencesLewinówna Z., Stefan Witwicki, w: Literatura polska. Przewodnik encyklopedyczny, t. II, kom. red. (przewod.) J. Krzyżanowski, od 1976 Cz. Hernas, Warszawa 1987.pl
dc.description.referencesLibera Z., O „Czarnych” i „białych kwiatach”, „Przegląd Humanistyczny” 1964, nr 4.pl
dc.description.referencesListy z zagranicy. (Recenzja), „Demokrata Polski” 1844, t. 6.pl
dc.description.referencesLiteratura polska. Encyklopedia PWN, Warszawa 2007.pl
dc.description.referencesŁaszczyński W., Stefan Witwicki. W stuletnią rocznicę urodzin, „Wędrowiec” 1901, nr 36.pl
dc.description.referencesŁawski J., Bo na tym świecie Śmierć. Studia o czarnym romantyzmie, Gdańsk 2008.pl
dc.description.referencesMéyet L. M., Stefan Witwicki. (W 60 rocznicę zgonu), „Tygodnik Ilustrowany” 1907, nr 19.pl
dc.description.referencesMichalski J., Witwicki Stefan, w: Wiek XIX. Sto lat myśli polskiej. Życiorysy, streszczenia, wyjątki, pod. red. B. Chlebowskiego, I. Chrzanowskiego, H. Gallego, G. Korbuta, S. Krzemińskiego, t. 3, Warszawa 1910.pl
dc.description.referencesMickiewicz W., Żywot Adama Mickiewicza, t. 1-3, Poznań 1892–1894.pl
dc.description.referencesMochnacki M., „Edmund” przez Stefana Witwickiego, „Kurier Polski” 1829, nr 14, „Gazeta Polska” 1829, nr 329, „Pamiętnik dla Płci Pięknej” 1830, t. 1.pl
dc.description.referencesN. B., Kilka uwag nad dramatem „Edmund”, przez Stefana Witwickiego, „Powszechny Dziennik Krajowy” 1829, nr 307, s. 1405-1406.pl
dc.description.referencesNorwid C., Czarne kwiaty, „Czas. Dodatek Miesięczny” 1856, t. 4. Przedruk w: Pisma wybrane. Proza, t. 4, wybrał i opracował J. W. Gomulicki, Warszawa 1963.pl
dc.description.referencesNotatki Podolanina. Recenzja, „Biblioteka Polska” 1826, t. 2.pl
dc.description.referencesOdyniec A. E., Stefan Witwicki i Stefan Garczyński. Z opowiadań Deotymie, „Kłosy” 1882, nr 865-869, 872-876. Przedruk w: tenże, Wspomnienia z przeszłości opowiadane Deotymie, Warszawa 1884.pl
Występuje w kolekcji(ach):Książki/Rozdziały (WFil)

Pliki w tej pozycji:
Plik Opis RozmiarFormat 
Witwicki Book.pdf5,42 MBAdobe PDFOtwórz
witwicki okladka montaz.pdfokładka książki731,02 kBAdobe PDFOtwórz
Pokaż uproszczony widok rekordu Zobacz statystyki


Pozycje w RUB są chronione prawem autorskim, z zastrzeżeniem wszelkich praw, chyba że zaznaczono inaczej.