Codzienne „rozmowy” osób inkarcerowanych – wizualizacja komunikowania się uwięzionych przestępców

Abstract

Artykuł traktuje o ważkim elemencie funkcjonowania osób przebywających w izolacji więziennej: sposobach, rodzajach, czy płaszczyznach ich codziennego komunikowania się. Język tej specyficznej grupy osób, kształtowany przez dekady w systemie inkarcerowanym, jest transmitowany w tym środowisku oraz stanowi nieodzowną jego część. „Język więzienny” dookreśla i niejako charakteryzuje przestrzeń penitencjarną, nadając jej nietuzinkowy wymiar. Celem opracowania jest zwizualizowanie zjawiska porozumiewania się więźniów przez ukazanie perspektywy przeszłościowej, kształtującej rozwój, a zarazem stan obecny codziennych „rozmów” pensjonariuszy zakładów karnych i aresztów śledczych w Polsce.

The article deals with an important element of the functioning of individuals in prison isolation, namely the ways, types, or dimensions of their daily communication. The language of this specific group of people, shaped over decades in the prison system, is transmitted within this environment and constitutes an indispensable part of it. The „prison language” delineates and somewhat characterizes the penitentiary space, giving it a unique dimension. The aim of the study is to visualize the phenomenon of prisoners’ communication by presenting the historical perspective that shapes the development, as well as the current state of daily „conversations” of inmates in prisons and detention centers in Poland.