Мотив поисков свободы в творчестве Виктора Пелевина

Abstract

Artykuł stanowi próbę analizy motywu poszukiwania wolności, sensu życia, pojawiającego się w wybranych utworach Wiktora Pielewina. Temat ten, zajmujący jedno z najistotniejszych miejsc w twórczości rosyjskiego pisarza, wiąże się bezpośrednio z charakterystyczną dla prozy postmodernistycznej zasadą negowania rzeczywistości, która przybiera formę duchowego eskapizmu, ucieczki od realności. Ten specyficzny duchowy eskapizm przyjmuje u Pielewina rozmaite postacie: ucieczki z jedynego znanego świata w nieznane, by zrozumieć sens życia w opowieści Затворнйк u Шестйпалый] mistyczno-fantastycznego stanu bohatera-wilkołaka w opowiadaniu Проблема верволка в Средней полосе] ucieczki w kosmos jako symbol wewnętrznej wolności w powieści Omoh Pa] czy ucieczki w chorobę umysłową w powieści Чапаев u Пустота. Bohaterowie wymienionych utworów dążą do uwolnienia się od skostniałych mechanizmów myślenia, do osiągnięcia stanu oświecenia. W. Pielewin przedstawia ich jako jednostki poszukujące swej tożsamości w nowej dla nich sytuacji polityczno-ekonomicznej.