Беларускi патрыятызм у творчасцi Вiнцэнта Дунiна-Марцiнкевiч

Abstract

Wincenty Dunin-Marcinkiewicz – the most eminent representative of Byelorussian literature of the 19th century. During this time we can see symptoms of renewed arousing of social, national, and cultural consciousness among Byelorussian people. He was one of the first of Polish-Byelorussian writers with nobleman’s origins. The last moments of his life he gave for people’s benefits. He called himself “Byelorussian bagpiper”. In this article his works as well as the Byelorussian national idea of his creation are being analyzed. Ideas leading to social and national liberation of the nation are the base of all his work. In addition, equality of the nation among other Slav nations, the right to use its native language and the right to create its own culture and literature are being emphasized.

Wincenty Dunin-Marcinkiewicz to najwybitniejszy przedstawiciel literatury białoruskiej XIX wieku, epoki, w której następuje ponowne budzenia się świadomości społeczno-narodowej i kulturowej Białorusinów. Autor „Idylli” i „Pińskiej szlachty” jest jednym z pierwszych z grona tzw. polsko-białoruskich pisarzy pochodzenia szlacheckiego, który „ostanie chwile swego żywota oddając na pożytek ludu” nazwał siebie „białoruskim dudarzem”. W niniejszym artykule analizowane są te jego utwory, w których podkreślona jest białoruska idea narodowa. U podstaw tej idei leży myśl o społecznym i narodowym wyzwoleniu narodu białoruskiego, o jego równouprawnieniu wśród innych narodów słowiańskich, jego prawo do posługiwania się językiem ojczystym i stworzenia własnej kultury i literatury.