Emilia Sukertowa-Biedrawina: A 20th-Century „Strongwoman”

Abstract

Emilia Sukertowa-Biedrawina (1887–1970) was a Polish writer, social and educational activist, and populariser of the history and culture of Warmia and Masuria. During the interwar period in Warsaw, she was active in many societies, helped victims of World War I, was the organizer of the Masurian Museum and the Teacher Training College in Działdowo, as well as the Agricultural School in Malinowo. After the war, she settled in Olsztyn, where until her death in 1970 she held the position of secretary-general and director of the Masurian Institute. She was also very active as a populariser and writer, publishing hundreds of articles and books, delivering hundreds of lectures for students and pupils. She studied the history and culture of the region, cared for the indigenous people, and sought to restore the memory of unknown Masurian activists. For many years she was also the editor of “Gazeta Mazurska” (1923-1933), “Kalendarz dla Mazurów” (1924–1938), and “Komunikaty Mazursko- -Warmińskie” (1957–1965). She fought for the Polish identity of the inhabitants of the region and the historical awareness of Poles about Warmia and Masuria. She dedicated her whole life to this.

Polska pisarka i działaczka społeczno-oświatowa oraz popularyzatorka Warmii i Mazur, urodzona w 1887 r. w Łodzi. W okresie międzywojennym w Warszawie udzielała się w wielu towarzystwach, pomagała ofiarom I wojny światowej, była organizatorką Muzeum Mazurskiego i Seminarium Nauczycielskiego w Działdowie, a także Szkoły Rolniczej w Malinowie. Po wojnie osiedliła się w Olsztynie, gdzie aż do śmierci w 1970 r. piastowała stanowisko sekretarza generalnego oraz kierownika Instytutu Mazurskiego. Była bardzo aktywna również jako popularyzatorka i pisarka, opublikowała kilkaset artykułów i książek, wygłosiła setki wykładów dla uczniów i studentów. Badała historię i kulturę regionu, dbała o autochtonów, starała się o przywrócenie pamięci nieznanych działaczy mazurskich. Przez wiele lat była też redaktorem „Gazety Mazurskiej” (1923–1933), „Kalendarza dla Mazurów” (1924–1938), „Komunikatów Mazursko-Warmińskich” (1957–1965). Walczyła o polskość mieszkańców regionu i świadomość historyczną Polaków na temat Warmii i Mazur. Poświęciła temu całe swoje życie.