Samotność jako strategia w doświadczaniu bezdomności na przykładzie młodych dorosłych uczestników wsparcia Fundacji po Drugie

Abstract

Doświadczanie bezdomności przez młodych dorosłych jest coraz częściej zauważane na scenie polskich problemów społecznych. Zjawisko to ciągle jest jednak słabo rozpoznane, a ze względu na małą widoczność w przestrzeni publicznej i społecznej wciąż trudno o pełniejszą identyfikację, pozwalającą na opracowanie oddziaływań sprzyjających udzielaniu pomocy tej grupie. Jedyną instytucją zajmującą się kompleksowym wsparciem młodych dorosłych (w wieku 18–25 lat) w tym kryzysie jest warszawska Fundacja po Drugie. W artykule przedstawiono jedną ze strategii, z której korzystają młodzi dorośli, którzy z różnych przyczyn stracili stabilizację mieszkaniową, rozpoznaną w trakcie badań empirycznych prowadzonych wśród uczestników wsparcia Fundacji. Odpowiedzi pozyskane od respondentów sugerują, że samotność, mimo że odczuwana jako stan dotkliwy, jest także efektem doświadczeń i działań podejmowanych w ramach ochrony autonomii. Wydaje się to interesujące, ponieważ w ramach oddziaływań prowadzących do usamodzielnienia należy zarówno cierpliwie przełamywać opór przed udzielaniem pomocy, jak również być wyrozumiałym dla przyjętych przez młodych dorosłych dotychczasowych sposobów unikania przykrości, odrzucenia i wykorzystania.

The experience of homelessness among young adults is becoming increasingly noticeable on the Polish social issues scene. However, this phenomenon remains poorly understood, and due to its low visibility in public and social spaces, it is still difficult to fully identify it in a way that would allow for the development of interventions conducive to providing assistance to this group. The only institution providing comprehensive support to young adults (aged 18–25) during this crisis is the Warsaw-based Po Drugie Foundation. In this paper, we present one of the strategies used by young adults who, for various reasons, have lost their housing stability, as identified in empirical research conducted among participants in the Foundation’s support program. The responses obtained from participants suggest that loneliness, although experienced as a distressing state, also results from their experiences and actions taken to protect their autonomy. This appears to be particularly interesting, as efforts aimed at supporting independence must include both patiently overcoming resistance to receiving help and being understanding of the strategies young people have developed to avoid pain, rejection, and exploitation.