Postrzeganie dziecka i dzieciństwa. Współczesne konotacje „bycia dzieckiem”

Abstract

Współczesne skojarzenia z okresem „bycia dzieckiem” można uznać za odmiennie od tych, z którymi mieliśmy dotychczas do czynienia na przestrzeni historii ludzkości. Dzieciństwo opisywane jest w perspektywie strukturalnej lub dynamicznej. W światowym dyskursie badawczym wskazywanych jest pięć głównych znaczeń terminu „childhood studies”. Już w latach 80. XX wieku zakwestionowane zostały podziały pomiędzy dzieciństwem i dorosłością (przede wszystkim przez media). Następstwem tego było zidentyfikowanie zjawiska zacierania różnic pomiędzy dojrzałymi nastolatkami i niedojrzałymi dorosłymi. Częściowo było to wiązane z aktywnością dzieci w przestrzeni społecznej, ale i doświadczania przez nie coraz częściej niedziecięcych ról. Współczesne dzieci proszą o tworzenie im warunków do uczenia się, dobrego funkcjonowania społecznego, ekonomicznego, zdrowotnego i psychologicznego. Oczekują więc doświadczania dobrostanu.

Contemporary associations with the period of “being a child” can be considered different from those we have previously encountered throughout human history. Childhood is described in a structural or dynamic perspective. Five main meanings of the term “childhood studies” are indicated in the global research discourse. As early as the 1980s, the divisions between childhood and adulthood were challenged (primarily by the media). This was followed by the identification of the phenomenon of blurring the distinctions between mature adolescents and immature adults. In part, this was linked to “children’s activity in social spaces, but also to their experiencing more and more non-child roles. Modern children are asking for conditions to be created for them to learn to function well socially, economically, health-wise and psychologically. So they expect to experience well-being.