Magic in Minority Culture: The Use of Magical Strategies in Religious Communities in Podlasie

Abstract

This article examines the widespread belief that minorities are more likely to engage in magical practices than groups which form the majority of the population. Potential reasons for the perception that minorities are more involved in magic are considered, including the role of preserving tradition in maintaining identity and the “othering” process used by majority groups. Focusing on the Orthodox minority in Poland, the study examines whether belonging to a religious minority is itself connected with greater belief in and practice of magic. The study was conducted in a region where Catholic and Orthodox communities live side by side under similar conditions, allowing for a direct comparison that made it possible to exclude other variables such as living conditions or age structure. The research method consisted of questioning members of both communities about their strategies for dealing with specific medical and social problems in their daily lives. Contrary to common stereotypes, the results of the study indicate that religious identity is not a predictor of the propensity to propose solutions based on magical practices. This suggests that in so far as there may be real differences in the magical practices of minorities, these may be due to the living conditions of those minorities.

W niniejszym artykule przeanalizowano powszechne przekonanie, że mniejszości częściej angażują się w praktyki magiczne niż grupy stanowiące większość populacji. Rozważono potencjalne przyczyny postrzegania mniejszości jako bardziej zaangażowanych w magię, w tym rolę zachowania tradycji w utrzymaniu tożsamości oraz proces „inności” stosowany przez grupy większościowe. Skupiając się na mniejszości prawosławnej w Polsce, badanie analizuje, czy przynależność do mniejszości religijnej sama w sobie wiąże się z większą wiarą w magię i jej praktykowaniem. Badanie zostało przeprowadzone w regionie, w którym społeczności katolicka i prawosławna żyją obok siebie w podobnych warunkach, co pozwoliło na bezpośrednie porównanie i wykluczenie innych zmiennych, takich jak warunki życia czy struktura wiekowa. Metoda badawcza polegała na zadawaniu członkom obu społeczności pytań dotyczących ich strategii radzenia sobie z konkretnymi problemami medycznymi i społecznymi w życiu codziennym. Wbrew powszechnym stereotypom wyniki badania wskazują, że tożsamość religijna nie jest czynnikiem prognostycznym skłonności do proponowania rozwiązań opartych na praktykach magicznych. Sugeruje to, że o ile mogą istnieć rzeczywiste różnice w praktykach magicznych mniejszości, to mogą one wynikać z warunków życia tych mniejszości.