Percepcja wsparcia a dobrostan psychologiczny rodziców dzieci z autyzmem – mediująca rola stylu radzenia sobie

Abstract

Rodzice dzieci z autyzmem na co dzień doświadczają wielu trudności związanych z opieką i wychowaniem swoich potomków. Jak wykazują liczne badania, doświadczają oni wysokiego stresu, a ich dobrostan jest obniżony. Przedmiotem badań były związki między percepcją wsparcia, radzeniem sobie i dobrostanem. W relacji tej sprawdzano, czy style radzenia sobie ze stresem pełnią funkcję mediatora między percepcją wsparcia a dobrostanem psychologicznym. W badaniach wzięło udział 217 rodziców dzieci z autyzmem. Wyniki wykazały, że mediacyjną rolę w analizowanym układzie pełni styl radzenia sobie ze stresem skoncentrowany na zadaniu i na emocjach. Wyższy poziom wsparcia społecznego zwiększa koncentrację na zadaniu i zmniejsza tendencję do nadmiernego skupiania się na własnych emocjach, przekładając się tym samym na wyższy dobrostan. Wyniki pozwoliły lepiej zrozumieć relację pomiędzy wsparciem społecznym a dobrostanem, wykazując, że nie jest to jedynie prosta zależność. Samo wsparcie, by mogło skutecznie poprawiać jakość życia rodziców, musi jednocześnie wpływać na ich bardziej adaptacyjne radzenie sobie z odczuwanym stresem. Badania mogą być punktem wyjścia do dalszych rozważań nad dobrostanem rodziców dzieci z autyzmem i jego uwarunkowaniami. Może to być podstawą do niesienia tej grupie bardziej skutecznej pomocy.

Parents of children with autism experience many difficulties related to the care and upbringing of their chilren on a daily basis. As shown by numerous studies, they experience high stress and their well-being is reduced. The subject of the study was the relationship between the perception of support, coping and well-being. In this relationship, it was checked whether the styles of coping with stress are a mediator between the perception of support and psychological well-being. The study involved 217 parents of children with autism. The results showed that the mediating role in the analyzed system is played by the style of coping with stress focused on the task and on emotions. A higher level of social support increases concentration on the task and reduces the tendency to excessively focus on one’s own emotions, thus resulting into higher well-being. The results allowed for a better understanding of the relationship between social support and well-being, showing that it is not just a simple relationship. Support could effectively improve the quality of life of parents if it affects their more adaptive coping with the stress they experience. The research may be a starting point for further considerations on the well-being of parents of children with autism and its determinants. This may be the basis for providing more effective help to this group.