http://hdl.handle.net/11320/18720 Mon, 01 Jun 2026 18:28:05 GMT 2026-06-01T18:28:05Z http://hdl.handle.net/11320/18761 Tytuł: Tadeusz Belerski, Kawalerowie Orderu Uśmiechu, cz. 1, Wydawnictwo Meissner & Partners, Warszawa 2013 Tadeusz Belerski, Kawalerowie Orderu Uśmiechu. Słońce za serce, cz. 2, Wydawnictwo Międzynarodowej Kapituły Orderu Uśmiechu, Warszawa 2020 Autorzy: Babicki, Zbigniew Opis: Recenzja dostępna w dwóch wersjach językowych (tłumaczenie angielskie). Wed, 01 Jan 2020 00:00:00 GMT http://hdl.handle.net/11320/18761 2020-01-01T00:00:00Z http://hdl.handle.net/11320/18760 Tytuł: Znaczenie zasobów w przystosowaniu osobistym osób przyjmujących leki bez recepty Autorzy: Modrzyński, Robert; Radoń, Aleksandra Abstrakt: Przyjmowanie leków bez recepty stało się w Polsce powszechnym zjawiskiem. Co piąta osoba używa ich niezgodnie z zaleceniami, niejednokrotnie przekraczając dopuszczalne dawki. Problem ten dotyczy różnych grup społecznych i zawodowych. Nie zawsze wiąże się to jednak z uzależnieniem i może doprowadzić do strat na wielu różnych obszarach. Bez wątpienia poszukiwanie psychologicznych powiązań, stanowiących o potrzebie sięgania po lekarstwa bez zalecenia lekarskiego staje się pierwszoplanowe. Teoria Zachowania Zasobów Stevana E. Hobfolla (COR) może stanowić alternatywną koncepcję rozumienia zjawiska używania leków bez recepty. Teoria ta opiera się na założeniu, że aktywność człowieka jest skoncentrowana na zdobywaniu, utrzymywaniu i ochronie zasobów. Ich zdobywanie lub utrata ma fundamentalne znaczenie dla jakości życia i stanowi źródło motywacji do określonego zachowania. Z perspektywy COR utrata zasobów lub brak możliwości ich pozyskania może tłumaczyć wysoki odsetek osób używających leki bez zalecenia lekarskiego. Głównym celem pracy jest uzyskanie odpowiedzi na pytanie, jakie funkcje spełnia dystrybucja zasobów w kształtowaniu przystosowania osobistego. Ponadto równie ważne jest rozstrzygnięcie, jakie istnieją zależności pomiędzy czynnikami psychospołecznymi a przystosowaniem osobistym u osób przyjmujących leki bez recepty. Materiał i metody: Badania miały charakter poprzeczny. Zastosowano kwestionariuszowe badania 300 osób używających leki bez zalecenia lekarskiego. Wykorzystano do tego Kwestionariusz Oceny Zachowania Zasobów S.E. Hobfolla (COR-E), Test Zdań Niedokończonych (RISB) J. Rottera, Inwentarz Depresji Beck’a (BDI) oraz Wielowymiarową Skalę Spostrzegania Wsparcia Społecznego (MSPSS) G. Zimeta. Wyniki: Modelowanie równań strukturalnych wskazało na przyczynową relację pomiędzy zyskiem w zasobach a przystosowaniem osobistym (p = 0,001) jak i utraty zasobów i przystosowania osobistego (p = 0,003). Powiększająca się pula posiadanych zasobów oraz mniejsze doświadczanie ich utraty są predyktorami przystosowania. Potwierdzona została hipoteza mówiąca, że proces pozytywnej adaptacji u osób przyjmujących leki bez recepty zależy od dystrybucji zasobów. Wnioski: Osoby przyjmujące leki bez recepty w sytuacji doświadczania utraty zasobów przejawiają symptomy nieprzystosowania osobistego. Umiejętność właściwego przystosowania się do zmieniających się warunków życia i radzenia sobie z problemami zależy przede wszystkim od możliwości pozyskiwania zasobów.; Over-the-counter medication has become a common phenomenon in Poland. Every fifth person uses them contrary to the instructions, often exceeding the permissible doses. This problem concerns various social and professional groups. However, it is not always connected with addiction and can lead to losses in many different areas. Undoubtedly, the search for psychological connections that determine the need to reach for medications without a medical recommendation becomes a priority. The Theory of Conservation of Resources (COR) by Steven E. Hobfoll can provide an alternative approach to understanding the phenomenon of over-the-counter drugs. It is based on the assumption that human activity is focused on gaining, maintaining and protecting resources. Their gain or loss is fundamental to the quality of life and is a source of motivation for specific behavior. From the perspective of the COR theory, the loss of resources or the impossibility of gaining them may explain the high percentage of people taking medications without medical recommendation. The main aim of the paper is to answer the question on what are the functions of resource distribution in personal adaptation. Moreover, it is equally important to determine what are the dependencies between psychosocial factors and personal adaptation in people taking OTC drugs. Material and methods: A questionnaire survey of 300 people taking medications without medical recommendation was used. The tools used were S.E. Hobfoll’s Conservation of Resources-Evaluation (COR-E) questionnaire, the Rotter Incomplete Sentences Blank (RISB) test, the Beck Depression Inventory (BDI) and the Multidimensional Scale of Perceived Social Support (MSPSS) by G. Zimet. Results: The structural equation modeling indicated a causal relationship between gain in resources and personal adaptation (p=0.001) as well as loss of resources and personal adaptation (p=0.003). The increasing pool of resources and lesser experience of their loss are predictors of adaptation. The hypothesis that the process of positive adaptation in people taking OTC drugs depends on the distribution of resources has been confirmed. Conclusions: People using over-the-counter drugs in a situation of experiencing a loss of resources show symptoms of personal maladjustment. The ability to properly adapt to changing living conditions and deal with problems depends primarily on the ability to gain resources. Key words: over-the-counter drugs, OTC, personal adaptation, Resources, Conservation of Resources Theory. Opis: Artykuł dostępny w dwóch wersjach językowych (tłumaczenie angielskie). Wed, 01 Jan 2020 00:00:00 GMT http://hdl.handle.net/11320/18760 2020-01-01T00:00:00Z http://hdl.handle.net/11320/18759 Tytuł: Rozwój potraumatyczny u pacjentów z doświadczeniem psychozy podlegających detencji Autorzy: Wierzbicka, Sylwia; Malewicz-Sawicka, Maryla Abstrakt: Praca dotyczy czynników osobowościowych i sytuacyjnych związanych ze wzrostem potraumatycznym u osób chorujących na schizofrenię, które doświadczyły różnego rodzaju sytuacji traumatycznych. Grupą badaną były osoby, które popełniły czyn zabroniony i przebywały na detencji (N = 30), a grupą kontrolną pacjenci hospitalizowani w oddziale dziennym rehabilitacji psychiatrycznej (N = 30). Do pomiaru zmiennych użyto: Inwentarza Osobowości NEO-FFI, Inwentarza Potraumatycznego Rozwoju, Kwestionariusza zmiennych społeczno-demograficznych oraz skali BPRS. Grupa badana uzyskała średnio wyższe wyniki w poziomie wzrostu potraumatycznego niż grupa kontrolna. W grupie kontrolnej osoby uzyskały wyższe wyniki w poziomie neurotyczności, z kolei osoby z grupy badanej w poziomie ekstrawersji. Najczęściej wskazywanym wydarzeniem traumatycznym w obu grupach było doświadczenie przewlekłej choroby.; The study concerns the relationship of personality and situational factors with posttraumatic growth in people suffering from schizophrenia who have experienced various types of traumatic events. The study group included people who committed an offense and were detained (N = 30), and the control group — patients hospitalized in the Daily Ward of Psychiatric Rehabilitation (N = 30). The following tools were used to measure the examined variables: NEO Five-Factor Inventory, Posttraumatic Growth Inventory, sociodemographic variables questionnaire and Brief Psychiatric Rating Scale. The study group presented higher results in posttraumatic growth than the control group. Results indicated that patients from the control group attained higher results in Neuroticism, however patients from the study group — in Extraversion. In both groups the most frequently indicated traumatic event was chronic disease. Opis: Artykuł dostępny w dwóch wersjach językowych (tłumaczenie angielskie). Wed, 01 Jan 2020 00:00:00 GMT http://hdl.handle.net/11320/18759 2020-01-01T00:00:00Z http://hdl.handle.net/11320/18758 Tytuł: Wyzwania w pracy socjoterapeutycznej z dziećmi i młodzieżą. Perspektywa prowadzących grupy Autorzy: Jankowiak, Barbara; Soroko, Emilia Abstrakt: Socjoterapia jest często oferowana w Polsce jako forma pomocy dla dzieci i młodzieży z trudnościami w funkcjonowaniu psychospołecznym. Praca socjoterapeutów i socjoterapeutek jest oparta na zaufaniu społecznym i wymaga funkcjonowania w wielu złożonych uwarunkowaniach. Celem niniejszej analizy było poznanie perspektywy socjoterapeutów i socjoterapeutek na trudności i wyzwania w ich codziennej pracy socjoterapeutycznej. W tym celu zostało zebranych 37 wypowiedzi pisemnych od socjoterapeutów pracujących w różnych placówkach, głównie szkołach i świetlicach socjoterapeutycznych. Wypowiedzi zostały zanalizowane metodą analizy tematycznej (w podejściu autorstwa Braun i Clarke), pozwalającej na wygenerowanie pięciu tematów, które obejmują doświadczenie wyzwań: 1) wyzwaniem jest uczestnik; 2) dbać o grupę jako efektywne środowisko terapeutyczne; 3) pracować „z otwartym sercem”; 4) balansować między pewnością i niepewnością; 5) pracować mimo poczucia, że „nie wszyscy jadą w tę samą stronę”. Tematy mogą otworzyć dyskusję na temat tego, jak wspierać profesjonalistów/tki w ich codziennej pracy, na przykład przez wprowadzanie działań, które mogą zwiększyć ich poczucie wpływu i kontroli nad procesem socjoterapeutycznym. Jednocześnie praca socjoterapeutyczna jawi się jako wymagająca integrowania różnych celów związanych z kontekstami funkcjonowania uczestnika, grupy i instytucji, w których prowadzona jest socjoterapia.; Sociotherapy is often offered in Poland as a form of help for children and youth with psychosocial difficulties. The work of sociotherapists and sociotherapists relies on social trust and requires functioning in many complex conditions. The aim of this analysis was to discover the perspective of sociotherapists on difficulties and challenges in their everyday sociotherapeutic work. For this purpose, 37 written statements were obtained from sociotherapists working in various institutions, mainly schools and sociotherapeutic community centers. The statements were analyzed by means of thematic analysis (in Braun and Clarke’s approach), allowing to generate five themes that include the experience of challenges: 1) the challenge is the participant; 2) caring for the group as an effective therapeutic environment; 3) working “with an open heart”; 4) balancing between certainty and uncertainty; 5) working despite the feeling that “not everyone is heading in the same direction”. These themes may open up a discussion on how to support the professionals in their daily work, for example by introducing activities that may increase their sense of influence and control over the sociotherapeutic process. At the same time, sociotherapeutic work appears as requiring the integration of different objectives associated with the contexts of functioning of the participant, the group and the institution in which the sociotherapy takes place. Opis: Artykuł dostępny w dwóch wersjach językowych (tłumaczenie angielskie). Wed, 01 Jan 2020 00:00:00 GMT http://hdl.handle.net/11320/18758 2020-01-01T00:00:00Z