<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" version="2.0">
  <channel>
    <title>DSpace Kolekcja:</title>
    <link>http://hdl.handle.net/11320/18717</link>
    <description />
    <pubDate>Mon, 01 Jun 2026 19:18:04 GMT</pubDate>
    <dc:date>2026-06-01T19:18:04Z</dc:date>
    <item>
      <title>Dyskusja wokół problemu prizonizacji na kanwie badań własnych</title>
      <link>http://hdl.handle.net/11320/18778</link>
      <description>Tytu&amp;#322;: Dyskusja wokół problemu prizonizacji na kanwie badań własnych
Autorzy: Miszewski, Kamil; Miałkowska-Kozaryna, Milena
Abstrakt: Przyjmując za Clemmerem (1940), że prizonizacja jest procesem adaptacji do warunków więzienia, który (zwłaszcza w  przypadku więźniów długoterminowych) nieuchronnie wiąże się z  negatywnymi zmianami zachodzącymi w funkcjonowaniu jednostki, autorzy badania postawili sobie za cel sprawdzenie: czy skazani na 25 lat pozbawienia wolności (N = 124) postrzegają izolację więzienną jako sytuację stresową (autorski kwestionariusz); jaki jest ich poziom lęku (STAI – kwestionariusz do badania lęku-cechy i lęku-stanu); jaki poziom sprężystości psychicznej charakteryzuję tę grupę skazanych (Skala Sprężystości Psychicznej w adaptacji Kaczmarka) oraz jak oceniają oni swoje zdrowie psychiczne (GHQ-28 – Kwestionariusz do Oceny Zdrowia Psychicznego wg Goldberga). Przeprowadzone badania potwierdzają częściowo tezę Clemmera – wraz z długością odbywania kary pozbawienia wolności skazani silniej odczuwają uwięzienie jako sytuację stresową, gorzej też oceniają własne zdrowie psychiczne. Równocześnie badania wykazały, że poziom lęku z  czasem u  takich osób ulega osłabieniu, a  wzrasta ich sprężystość psychiczna, czyli umiejętność konstruktywnego radzenia sobie w niesprzyjających warunkach. Rację należałoby więc także przyznać oponentom Clemmera.; Assuming after Clemmer (1940) that prisonization is a process of adaptation to prison conditions, which (especially in the case of long-term prisoners) inevitably involves negative changes occurring in the functioning of the individual, the authors of the study set themselves the goal of checking whether those sentenced to 25 years in prison (N = 124) perceive prison isolation as a stressful situation (author’s questionnaire); what is their level of anxiety (STAI – questionnaire for studying anxiety-trait and anxiety-state); what level of mental resilience characterizes this group of prisoners (Mental Resilience Scale in Kaczmarek’s adaptation) and how they assess their mental health (GHQ-28 – Goldberg Mental Health Assessment Questionnaire). The research partly confirms Clemmer’s thesis – as the length of imprisonment increases, convicts perceive imprisonment more strongly as a stressful situation, and assess their mental health as worse. At the same time, studies have shown that the level of anxiety over time weakens and their mental resilience, i.e. the ability to cope constructively in adverse conditions, increases. Therefore, one should also admit that Clemmer’s opponents might be right as well.
Opis: Artykuł dostępny w dwóch wersjach językowych (tłumaczenie angielskie).</description>
      <pubDate>Wed, 01 Jan 2020 00:00:00 GMT</pubDate>
      <guid isPermaLink="false">http://hdl.handle.net/11320/18778</guid>
      <dc:date>2020-01-01T00:00:00Z</dc:date>
    </item>
    <item>
      <title>Wybrane problemy prowadzenia badań naukowych w zakładach karnych w kontekście analizy perspektywy temporalnej więźniów</title>
      <link>http://hdl.handle.net/11320/18777</link>
      <description>Tytu&amp;#322;: Wybrane problemy prowadzenia badań naukowych w zakładach karnych w kontekście analizy perspektywy temporalnej więźniów
Autorzy: Wysocka-Pleczyk, Małgorzata; Tucholska, Kinga; Gulla, Bożena; Piotrowski, Przemysław; Florek, Stefan
Abstrakt: Celem niniejszego artykułu jest dokonanie charakterystyki wybranych problemów, z którymi mają do czynienia osoby prowadzące badania w dziedzinie nauk społecznych na terenie zakładów karnych. Autorzy, na podstawie literatury przedmiotu oraz własnych doświadczeń, które zdobyli podczas prowadzenia badań w  więzieniach, analizują wyzwania stojące przed badaczami spoza instytucji penitencjarnych. W pierwszej części artykułu przedstawiono problemy związane z  organizacją badań w  instytucjach o  charakterze totalnym, specyfiką grupy osadzonych – uczestników badań (w tym m.in. kwestie motywacji, autoprezentacji oraz funkcjonowania poznawczego i emocjonalnego więźniów) oraz koniecznością zachowania przez badacza neutralnej, bezstronnej, obiektywnej postawy wobec osób badanych. Druga część artykułu dotyczy refleksji na temat metodologii badań nad perspektywą temporalną, które pojawiły się w  związku z  realizacją projektu badawczego NCN „Temporalne aspekty aktywności mężczyzn odbywających karę pozbawienia wolności – badania longitudinalne”1 . Dokonano analizy specyfiki doświadczania czasu przez osoby odbywające kary izolacyjne oraz krytycznej analizy narzędzi do pomiaru temporalnych aspektów ich funkcjonowania. Artykuł kończą wnioski na temat czynników mogących zwiększyć poziom wiarygodności rezultatów badań prowadzonych w instytucjach penitencjarnych.; The aim of this article is to characterize selected problems faced by social researchers in prison facilities. The authors, referring to the literature on the subject and their own experience gained while conducting research in prisons, analyze the challenges faced by researchers who do not belong to penitentiary institutions. The first part of the article presents problems related to the organization of research in in stitutions of a total character, the specificity of the group of prisoners – participants of the research (including, among others, aspects of motivation, self-presentation and the cognitive and emotional functioning of prisoners) and the need for the researcher to maintain a neutral, impartial, objective attitude towards the subjects. The second part of the article is devoted to the reflection on the methodology of research on the temporal perspective, which appeared in connection with the NCN research project „Temporal aspects of the activity of men serving prison sentences – longitudinal study”. The analysis of the specificity of experiencing time by persons serving isolation penalties and the critical analysis of tools for measuring the temporal aspects of their functioning is presented. The article concludes with conclusions on factors that may increase the level of credibility of the results of research conducted in penitentiary institutions.
Opis: Artykuł dostępny w dwóch wersjach językowych (tłumaczenie angielskie).</description>
      <pubDate>Wed, 01 Jan 2020 00:00:00 GMT</pubDate>
      <guid isPermaLink="false">http://hdl.handle.net/11320/18777</guid>
      <dc:date>2020-01-01T00:00:00Z</dc:date>
    </item>
    <item>
      <title>Readaptacja społeczna byłych skazanych. Dyskusje wokół projektu realizowanego w województwie lubuskim</title>
      <link>http://hdl.handle.net/11320/18776</link>
      <description>Tytu&amp;#322;: Readaptacja społeczna byłych skazanych. Dyskusje wokół projektu realizowanego w województwie lubuskim
Autorzy: Łukasik, Joanna Małgorzata; Nowosad, Inetta
Abstrakt: W  prezentowanym artykule skoncentrowano się na działaniach wspierających funkcjonowanie w  przestrzeni społecznej byłych skazanych. Odnosząc się do założeń kreatywnej resocjalizacji, uznano że proces readaptacji rozpoczęty podczas izolacji powinien być kontynuowany po opuszczeniu zakładu karnego i obejmować: samodzielny rozwój jednostki, budowanie relacji z otoczeniem społecznym, aktywność zawodową oraz kulturalno-oświatową, odpowiedzialność i samostanowienie. Wskazane obszary pracy wymagają indywidualizacji oddziaływań resocjalizacyjnych oraz współpracę wielu specjalistów i instytucji. Uwzględniając powyższe poddano dyskusji efektywność projektu „Koordynacja procesu readaptacji społecznej i zawodowej osób opuszczających jednostki penitencjarne w województwie lubuskim”. Celem przeprowadzonych badań było rozpoznanie mocnych i słabych stron projektu w perspektywie indywidualnych narracji odzwierciedlonych w doświadczeniach osób będących opiekunami skazanych przebywających na wolności, a  objętych projektem. Główne pytanie badawcze przyjęło postać: Jakie są mocne i słabe strony projektu w perspektywie pozytywnej readaptacji osadzonych przebywających na wolności? W  badaniach zastosowano metodę wywiadu indywidualnego z 18 opiekunami byłych skazanych, wybranych w  sposób losowy. W wyniku analizy i interpretacji wyników badań uznano, że projekt uzupełnił brakujące ogniwa między instytucjami o zintensyfikowane wsparcie socjalne, miękkie i zawodowe. Stanowił również alternatywę dla stosunkowo ubogiej praktyki wsparcia nad rozwojem osobistym byłych osadzonych, ich wizerunkiem, przekwalifikowaniem.; The article focuses on activities supporting the functioning of former convicts in the social space. Referring to the assumptions of creative resocialisation, it was recognised that the process of readaptation initiated in the course of isolation must be continued after leaving the prison and as such, it should include: independent development of former convicts, building relationships with their social environment, their professional, cultural and educational activity, responsibility and self-determination. The indicated procedural guidelines suggest individualisation of social rehabilitation as well as cooperation of many specialists and institutions. Having taken all of the above into account, the effectiveness of the project: «Coordination of the process of social and professional readaptation of individuals leaving penitentiary institutions in the Lubuskie Province» was discussed. The aim of the study was to identify the strengths and weaknesses of the project as expressed in the narratives of guardians of convicts who had left penitentiary institutions and had been enrolled in the project. The main research question was formulated in the following manner: What are the strengths and weaknesses of the project in terms of positive readaptation of prisoners after leaving their penitentiary institution? The study used a method of individual interviews with 18 randomly selected guardians of former convicts. As a result of the analysis, it was recognised that the project had filled in the empty space between institutions with intensified social, soft and professional support. It also was reco gnised as an alternative to the insofar relatively poor practice of supporting former prisoners’ personal development, self-image and retraining potential.
Opis: Artykuł dostępny w dwóch wersjach językowych (tłumaczenie angielskie).</description>
      <pubDate>Wed, 01 Jan 2020 00:00:00 GMT</pubDate>
      <guid isPermaLink="false">http://hdl.handle.net/11320/18776</guid>
      <dc:date>2020-01-01T00:00:00Z</dc:date>
    </item>
    <item>
      <title>Występowanie zaburzeń osobowości wśród więźniów a ich resocjalizacja</title>
      <link>http://hdl.handle.net/11320/18775</link>
      <description>Tytu&amp;#322;: Występowanie zaburzeń osobowości wśród więźniów a ich resocjalizacja
Autorzy: Czubak, Katarzyna; Gawda, Barbara
Abstrakt: Artykuł koncentruje się na więźniach z zaburzeniami osobowości, które powodują wiele problemów społecznych i osobistych. Celem analiz było opisanie rodzajów zaburzeń osobowości u  więźniów. Ponadto sprawdzano czy istnieje zróżnicowanie w  zakresie patologii osobowości w zależności od wymiaru kary w zakładzie karnym oraz wielokrotności recydywy (liczby wyroków). W  badaniu wzięła udział grupa więźniów (N = 314). Autorzy zmierzyli cechy zaburzeń osobowości za pomocą Ustrukturalizowanego Wywiadu Klinicznego do Badania Zaburzeń Osobowości z osi II DSM-IV. Wyniki wskazują, że najczęściej w grupie więźniów występowały cechy zaburzeń osobowości antyspołecznej, narcystycznej i borderline oraz odnotowano zjawisko współwystępowania cech zaburzeń. Wykazano, iż więźniowie, którzy odbywają dłuższy wymiar kary pozbawienia wolności oraz cechują się wielokrotnością recydywy (posiadają większą liczbę wyroków) przejawiają wyższy poziom cech antyspołecznego zaburzenia osobowości.; The paper is focused on inmates with personality disorder traits which trigger many social and personal problems. The aim of the analyses was to describe types of personality disorders traits in inmates. In addition, the authors investigated if there is any diversity in personality pathology depending on the number of years in prison and the number of sentences. The study involved one sample of inmates (N = 314). The authors measured personality disorder traits using the Structured Clinical Interview for the Diagnostic and Statistical Manual of Mental Axis II Disorders 4th edition and analyzed the files of the convicted. The results indicate that the most frequent are antisocial, narcissistic, and borderline personality disorder traits as well as the phenomenon of co-occurrence of disorders traits could be found most frequently. Inmates who have longer sentences and more convictions have a higher level of antisocial personality disorder traits.
Opis: Artykuł dostępny w dwóch wersjach językowych (tłumaczenie angielskie).</description>
      <pubDate>Wed, 01 Jan 2020 00:00:00 GMT</pubDate>
      <guid isPermaLink="false">http://hdl.handle.net/11320/18775</guid>
      <dc:date>2020-01-01T00:00:00Z</dc:date>
    </item>
  </channel>
</rss>

