<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rdf:RDF xmlns:rdf="http://www.w3.org/1999/02/22-rdf-syntax-ns#" xmlns="http://purl.org/rss/1.0/" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
  <channel rdf:about="http://hdl.handle.net/11320/19663">
    <title>DSpace Kolekcja:</title>
    <link>http://hdl.handle.net/11320/19663</link>
    <description />
    <items>
      <rdf:Seq>
        <rdf:li rdf:resource="http://hdl.handle.net/11320/19698" />
        <rdf:li rdf:resource="http://hdl.handle.net/11320/19697" />
        <rdf:li rdf:resource="http://hdl.handle.net/11320/19696" />
        <rdf:li rdf:resource="http://hdl.handle.net/11320/19691" />
      </rdf:Seq>
    </items>
    <dc:date>2026-03-17T02:56:37Z</dc:date>
  </channel>
  <item rdf:about="http://hdl.handle.net/11320/19698">
    <title>Międzynarodowe projekty europejskiego programu Erasmus+ wspierające inkluzję osób z niepełnosprawnością</title>
    <link>http://hdl.handle.net/11320/19698</link>
    <description>Tytu&amp;#322;: Międzynarodowe projekty europejskiego programu Erasmus+ wspierające inkluzję osób z niepełnosprawnością
Autorzy: Ferreira Fernandes, Karolina
Abstrakt: Celem niniejszego artykułu jest analiza wybranych projektów realizowanych w ramach programu Erasmus+, które w sposób szczególny wspierają proces inkluzji osób z niepełnosprawnościami. W pracy zastosowano metodę jakościowego studium przypadku, opartą na analizie danych wtórnych (desk research), obejmującą dokumentację projektową, raporty, strony internetowe oraz literaturę naukową i instytucjonalną. Dobór przypadków miał charakter celowy. Do analizy wybrano inicjatywy reprezentujące różne sektory edukacyjne, skoncentrowane na zwiększaniu dostępności i aktywnego uczestnictwa osób z niepełnosprawnościami w mobilnościach międzynarodowych. Przegląd został przeprowadzony na podstawie kryteriów inkluzyjności opracowanych przez OECD: dostępności, uczestnictwie, jakości wsparcia, trwałości rezultatów i współpracy międzysektorowej (OECD, 2012). Wyniki wskazują, że program Erasmus+ posiada znaczący potencjał w zakresie wspierania edukacji włączającej, jednak wymaga dalszych działań systemowych i standaryzacji praktyk. Autorka podkreśla potrzebę uzupełnienia analiz desk research o badania empiryczne, które pozwolą na pełniejsze zrozumienie wpływu tych projektów z perspektywy uczestników.; This article analyzes selected projects implemented under the Erasmus+ program that specifically support the inclusion of persons with disabilities. A qualitative case study method2) was applied, based on secondary data analysis (desk research), which included project documentation, reports, websites, and both academic and institutional literature. Cases were selected purposively. The analysis focused on initiatives from different educational sectors that aim to enhance accessibility and the active participation of persons with disabilities in international mobility. The review was carried out using inclusiveness criteria developed by the OECD: accessibility, participation, quality of support, sustainability of results, and cross-sectoral cooperation (OECD, 2012). The findings indicate that Erasmus+ has considerable potential to support inclusive education, but further systemic measures and the standardization of practices are required. The author stresses the need to complement desk research with empirical studies that would allow for a deeper understanding of the projects’ impact from the participants’ perspective.
Opis: Artykuł dostępny w dwóch wersjach językowych (tłumaczenie angielskie).</description>
    <dc:date>2025-01-01T00:00:00Z</dc:date>
  </item>
  <item rdf:about="http://hdl.handle.net/11320/19697">
    <title>Dziecko w trudnej sytuacji życiowej – wsparcie, które może uzyskać przez AI. Symulacje rozmów z inteligentnym asystentem wirtualnym</title>
    <link>http://hdl.handle.net/11320/19697</link>
    <description>Tytu&amp;#322;: Dziecko w trudnej sytuacji życiowej – wsparcie, które może uzyskać przez AI. Symulacje rozmów z inteligentnym asystentem wirtualnym
Autorzy: Śliwowski, Tomasz
Abstrakt: Współczesne technologie, w tym sztuczna inteligencja (SI, AI), odgrywają coraz większą rolę w różnych aspektach życia społecznego, w tym w obszarze wsparcia dzieci znajdujących się w trudnych sytuacjach życiowych. W artykule omówiono zastosowanie SI, a w szczególności inteligentnych asystentów wirtualnych, w kontekście wsparcia emocjonalnego i edukacyjnego dzieci. Przedstawiono interakcję z chatbotam w aplikacji Snapchat. Analizowane są zarówno korzyści, jak i wyzwania związane z wykorzystaniem AI w tym kontekście, na podstawie rozmów z wirtualnym asystentem. Artykuł zawiera również rekomendacje dotyczące dalszych badań i praktycznych zastosowań AI we wsparciu dzieci w trudnych sytuacjach życiowych.; Modern technologies, including artificial intelligence (AI), play an increasingly important role in various aspects of social life, including the area of support for children in difficult life situations. This article discusses the application of AI, particularly intelligent virtual assistants, in the context of emotional and educational support for children. An interaction with a chatbot in the Snapchat application is presented. Both the benefits and challenges related to the use of AI in this context are analyzed, based on conversations with a virtual assistant. The article also includes recommendations for further research and practical applications of AI in supporting children in difficult life situations.
Opis: Artykuł dostępny w dwóch wersjach językowych (tłumaczenie angielskie).</description>
    <dc:date>2025-01-01T00:00:00Z</dc:date>
  </item>
  <item rdf:about="http://hdl.handle.net/11320/19696">
    <title>Samotność jako strategia w doświadczaniu bezdomności na przykładzie młodych dorosłych uczestników wsparcia Fundacji po Drugie</title>
    <link>http://hdl.handle.net/11320/19696</link>
    <description>Tytu&amp;#322;: Samotność jako strategia w doświadczaniu bezdomności na przykładzie młodych dorosłych uczestników wsparcia Fundacji po Drugie
Autorzy: Motyka, Marek; Hoffmann, Beata; Hass, Grzegorz
Abstrakt: Doświadczanie bezdomności przez młodych dorosłych jest coraz częściej zauważane na scenie polskich problemów społecznych. Zjawisko to ciągle jest jednak słabo rozpoznane, a ze względu na małą widoczność w przestrzeni publicznej i społecznej wciąż trudno o pełniejszą identyfikację, pozwalającą na opracowanie oddziaływań sprzyjających udzielaniu pomocy tej grupie. Jedyną instytucją zajmującą się kompleksowym wsparciem młodych dorosłych (w wieku 18–25 lat) w tym kryzysie jest warszawska Fundacja po Drugie. W artykule przedstawiono jedną ze strategii, z której korzystają młodzi dorośli, którzy z różnych przyczyn stracili stabilizację mieszkaniową, rozpoznaną w trakcie badań empirycznych prowadzonych wśród uczestników wsparcia Fundacji. Odpowiedzi pozyskane od respondentów sugerują, że samotność, mimo że odczuwana jako stan dotkliwy, jest także efektem doświadczeń i działań podejmowanych w ramach ochrony autonomii. Wydaje się to interesujące, ponieważ w ramach oddziaływań prowadzących do usamodzielnienia należy zarówno cierpliwie przełamywać opór przed udzielaniem pomocy, jak również być wyrozumiałym dla przyjętych przez młodych dorosłych dotychczasowych sposobów unikania przykrości, odrzucenia i wykorzystania.; The experience of homelessness among young adults is becoming increasingly noticeable on the Polish social issues scene. However, this phenomenon remains poorly understood, and due to its low visibility in public and social spaces, it is still difficult to fully identify it in a way that would allow for the development of interventions conducive to providing assistance to this group. The only institution providing comprehensive support to young adults (aged 18–25) during this crisis is the Warsaw-based Po Drugie Foundation. In this paper, we present one of the strategies used by young adults who, for various reasons, have lost their housing stability, as identified in empirical research conducted among participants in the Foundation’s support program. The responses obtained from participants suggest that loneliness, although experienced as a distressing state, also results from their experiences and actions taken to protect their autonomy. This appears to be particularly interesting, as efforts aimed at supporting independence must include both patiently overcoming resistance to receiving help and being understanding of the strategies young people have developed to avoid pain, rejection, and exploitation.
Opis: Artykuł dostępny w dwóch wersjach językowych (tłumaczenie angielskie).</description>
    <dc:date>2025-01-01T00:00:00Z</dc:date>
  </item>
  <item rdf:about="http://hdl.handle.net/11320/19691">
    <title>Osoba stosująca przemoc w bliskiej relacji a empatia i inteligencja emocjonalna</title>
    <link>http://hdl.handle.net/11320/19691</link>
    <description>Tytu&amp;#322;: Osoba stosująca przemoc w bliskiej relacji a empatia i inteligencja emocjonalna
Autorzy: Pastwa-Wojciechowska, Beata; Grzegorzewska, Iwona; Główczewska, Joanna
Abstrakt: Celem artykułu jest opisanie poziomu empatii i inteligencji emocjonalnej oraz ich wzajemne zależności u osób stosujących przemoc domową. Empatia traktowana jest często jako element składowy inteligencji emocjonalnej, dlatego wskazanie zależności pomiędzy jej poszczególnymi rodzajami a poziomem inteligencji emocjonalnej dałoby szczegółowy obraz kompetencji emocjonalnych w badanej grupie. W badaniu wykorzystano dwa narzędzia, tj. Kwestionariusz Inteligencji Emocjonalnej TEIQue-SF (Trait Emotional Intelligence Quesionnarie) autorstwa Petridesa i Furnhmana (2001) w polskiej adaptacji Wytykowskiej i Petridesa (2007) oraz Skalę Wrażliwości Empatycznej w opracowaniu Kaźmierczak, Plopy i Retowskiego (2007). Przebadano 50 mężczyzn stosujących przemoc wobec swoich partnerek, którzy zostali skierowani na zajęcia korekcyjno-edukacyjne. Uzyskane rezultaty badań pozwoliły na stwierdzenie, że u osób badanych: 1) występuje wysoki poziom empatii na skali Osobistej Przykrości (8 sten) oraz Empatycznej Troski (7 sten), natomiast na skali Przyjmowania Perspektywy uzyskali oni wyniki na umiarkowanym poziomie (5 sten); 2) w zakresie inteligencji emocjonalnej u osób stosujących przemoc stwierdzono wyniki niższe niż średnie wyniki uzyskane przez autorów polskiej adaptacji narzędzia, oraz 3) nie potwierdzono dotychczasowych wyników badań wskazujących na związek empatii i inteligencji emocjonalnej.; The aim of this article is to describe the level of empathy and emotional intelligence and their interrelationships among perpetrators of domestic violence. Empathy is often treated as a component of emotional intelligence, therefore identifying the relationship between its various types and the level of emotional intelligence would provide a detailed picture of emotional competence in the study group. The study used two tools, namely the TEIQue-SF (Trait Emotional Intelligence Questionnaire) by Petrides and Furnham (2001), adapted into Polish by Wytykowska and Petrides (2007), and the Empathetic Sensitivity Scale developed by Kaźmierczak, Plopa, and Retowski (2007). A total of 50 men who had been violent towards their partners and had been referred to corrective and educational classes were examined. The results of the study allowed us to conclude that the subjects: 1) there is a high level of empathy on the Personal Distress scale (8 sten) and Empathetic Concern scale (7 sten), while on the Perspective Taking scale they scored moderately (5 sten), 2) in terms of emotional intelligence, individuals who use violence scored lower than the average scores obtained by the authors of the Polish adaptation of the tool, and 3) it did not confirm previous research results indicating a relationship between empathy and emotional intelligence.
Opis: Artykuł dostępny w dwóch wersjach językowych (tłumaczenie angielskie).</description>
    <dc:date>2025-01-01T00:00:00Z</dc:date>
  </item>
</rdf:RDF>

