http://hdl.handle.net/11320/18580 2026-06-01T17:22:58Z 2026-06-01T17:22:58Z Kmiecik-Jusięga, Karolina Kusztal, Justyna http://hdl.handle.net/11320/18683 2025-09-01T07:58:17Z 2017-01-01T00:00:00Z

Tytuł: Sprawozdanie z Ogólnopolskich Konferencji Naukowych z cyklu „Nowe wyzwania w szkolnej profilaktyce” Kraków, 12 czerwca 2015 r. i 3 czerwca 2016 r. Autorzy: Kmiecik-Jusięga, Karolina; Kusztal, Justyna Opis: Artykuł dostępny w dwóch wersjach językowych (tłumaczenie angielskie).

2017-01-01T00:00:00Z Afolabi, Olusegun E. Adebayo, Fatai A. http://hdl.handle.net/11320/18681 2025-09-01T07:27:04Z 2017-01-01T00:00:00Z

Tytuł: Wyjaśnienie zależności pomiędzy przymierzem terapeutycznym a efektami terapii: rola pośredniczącego wpływu wieku i płci w leczeniu uzależnień u osób nieletnich Autorzy: Afolabi, Olusegun E.; Adebayo, Fatai A. Abstrakt: Związek pomiędzy przymierzem (relacją, sojuszem) terapeutyczną a rezultatami terapii został już dawno przedstawiony w wielu opracowaniach i metaanalizach. Jeśli jednak chodzi o leczenie osób uzależnionych nieletnich, to nadal jest to obszar mało zbadany. Niniejsze opracowanie obejmuje badanie czynników wpływających na związek pomiędzy relacją terapeutyczną a efektami leczenia uzależnionych nieletnich. Zbadano pośredniczący wpływ zmiennych demograficznych, tzn. wieku i płci, na próbie uzależnionych nieletnich w centrum rehabilitacji szpitala uniwersyteckiego (UCH) w Ibadan, stan Oyo, Nigeria. W badaniu wzięło udział pięćdziesięciu trzech nieletnich, którzy przed leczeniem wypełnili ankiety oceny własnej gotowości i oczekiwań (teoria zmiany pacjenta) względem terapii, a w czasie leczenia ankiety dotyczące relacji terapeutycznej. Wyniki prezentowanych badań wskazują, że wiek nie wpływa na związek pomiędzy relacją terapeutyczną a efektami leczenia uzależnień osób nieletnich. Ponadto, wyniki wykazały istotną zależność od płci, jeśli chodzi o zmienne motywacyjne przed terapią oraz opinie pacjentów na temat relacji terapeutycznej i wyników leczenia. Ostatecznie zaproponowano, że wczesna identyfikacja zmiennych demograficznych wpływających na leczenie uzależnień wśród nieletnich, jako atrybucja ich odporności, ma związek z wiekiem i płcią.; Although the relationship between the therapeutic alliance and outcome has long been established across numerous studies and meta-analyses, less is known about this in treatment of adolescence substance abuse. This study investigates factors that influence alliance-outcome relationship in adolescence substance abuse treatment. To achieve this objective, this study explored the relative effect of demographic variables, i.e., (age and gender) in a sample of adolescent substance abuser at the rehabilitation treatment centre of University college hospital, (UCH) Ibadan, Oyo State Nigeria. Fifty-three adolescents took part in this study, and completed self-report measures of readiness and expectation (client’s theory of change) prior to treatment, therapeutic alliance measures during treatment. The findings indicates that, age do not predict alliance-outcome relationship in adolescence substance abuse treatment, as there was no moderating effect for client’s age. In addition, the finding showed a significant sex difference in pre-treatment motivational variables, client ratings of the alliance and treatment outcome. Finally, it was suggested that early identification of demographic variables that influence adolescent’s treatment; asadolescent’s attributions of resistance are associated with age and gender. Opis: Artykuł dostępny w dwóch wersjach językowych (tłumaczenie angielskie).

2017-01-01T00:00:00Z Szafrańska, Karina http://hdl.handle.net/11320/18666 2025-08-29T10:27:08Z 2017-01-01T00:00:00Z

Tytuł: Problematyka samotności i poczucie osamotnienia młodzieży, wychowanków młodzieżowych ośrodków wychowawczych Autorzy: Szafrańska, Karina Abstrakt: Alienacja w początkowej fazie adolescencji jest zjawiskiem powszechnym i zrozumiałym ze względu na etap rozwojowy. Może być traktowana jako zjawisko sprzyjające kształtowaniu się tożsamości młodego człowieka i osiąganiu przez niego autonomii. Erich Fromm zwraca uwagę, że przezwyciężanie jej jest elementem usprawniającym podmiot i daje możliwość uzyskania odpowiedzi na ważne pytania natury egzystencjalnej (Fromm 1996). Pewien poziom samotności sprzyja kształtowaniu osobistej dojrzałości i integracji. Istotne jest to, że młody człowiek szukając odpowiedzi na nurtujące go pytania potrzebuje kontaktów z bliskimi i rówieśnikami ale także czasu na przemyślenia i intelektualną refleksję w odosobnieniu. Wytyczając własną drogę uczy się zaspokojenia dwóch pozornie sprzecznych ze sobą potrzeb: autonomii i bliskości z innymi – z jednej strony bycia razem, a z drugiej oddalenia się z relacji społecznych. Erikson przyjmuje, że okres adolescencji wiąże się z koniecznością przezwyciężania kryzysu określanego jako intymność-izolacja (Erikson 2000). Nastolatek, który odnalazł już własną tożsamość poszukuje możliwości połączenia jej z tożsamością innych. Pojawiające się u młodzieży zachowania wspólnotowe nacechowane serdecznością, bliskością i otwartością łączą się z pozytywnym rozwiązaniem kryzysu związanego z intymnością i izolacją, a tym samym gotowością do zaangażowania się w określone związki i wspólnoty. Poczucie alienacji wśród adolescentów tłumaczyć można prawidłowościami rozwojowymi i kryzysem normatywnym. Naturalne w procesie rozwojowym tendencje alienacyjne u młodzieży, których istotą jest doznawanie poczucia odłączenia czy obcości wobec jakiegoś obszaru rzeczywistości zewnętrznej lub wewnętrznej człowieka powinny jednak mieć charakter przejściowy. Negatywne następstwa braku rozwiązania kryzysu rozwojowego, łączące się z poczuciem głębokiej izolacji i brakiem wystarczającej sieci wsparcia społecznego, mają związek ze sferą poznawczą i emocjonalną adolescenta i prowadzić mogą do konsekwencji psychospołecznych. Przy dużym nasileniu znacząco modyfikują psychospołeczny rozwój i funkcjonowanie nastolatka. W artykule przedstawione zostaną wyniki badań nad poczuciem osamotnienia wychowanków Młodzieżowych Ośrodków Wychowawczych województwa mazowieckiego.; Alienation in the initial phase of adolescence is common and understandable, given a stage of development. It can be regarded as a phenomenon that is to forge a young man’s identity and to make them gain autonomy. Fromm shows that overcoming alienation is an element that makes the subject more efficient and can enable them to get answers to important existential questions (E. Fromm, 1996). A certain level of loneliness fosters personal maturity and integration. It is important for young people to contact with their friends and peers when they look for answers to their questions. However, they also need some time to think everything over and to have intellectual reflection in solitude. While charting their own pathway, they learn to satisfy two seemingly conflicting needs: autonomy and intimacy with others. On the one hand, they need to be together and on the other hand, they need to move away from social relations. Erikson states that the period of adolescence requires overcoming the so-called intimacy versus isolation crisis (E. H. Erikson, 2000). Adolescents who have already found their own identity, start looking for opportunities to join it with the identity of others. Communal behaviour of young people characterised by cordiality, closeness and openness is connected with a positive solution to the intimacy versus isolation crisis, and thus with a willingness to engage in certain relationships and communities. A sense of alienation among adolescents can be explained by development and a normative crisis. However, the natural alienation tendency of adolescents, when they feel detached and have a sense of strangeness to some external or internal reality, should be temporary. The negative consequences of not solving the developmental crisis, together with a deep sense of isolation and lack of adequate social support, are connected with the cognitive and emotional spheres of an adolescent and may lead to psychosocial consequences. If they are intense, they significantly modify the psychosocial development and functioning of an adolescent. The article describes the results of research on the sense of isolation of pupils of the Youth Educational Centres in Mazovia Province. Opis: Artykuł dostępny w dwóch wersjach językowych (tłumaczenie angielskie).

2017-01-01T00:00:00Z Konaszewski, Karol Sosnowski, Tomasz http://hdl.handle.net/11320/18660 2025-08-29T09:23:29Z 2017-01-01T00:00:00Z

Tytuł: Czynniki warunkujące samoocenę nieletnich umieszczonych w młodzieżowych ośrodkach wychowawczych Autorzy: Konaszewski, Karol; Sosnowski, Tomasz Abstrakt: W artykule przedstawiono analizę wyników badań przeprowadzonych wśród nieletnich (chłopców i dziewcząt) w przypadku których sąd rodzinny zastosowało środek wychowawczy w postaci umieszczenia w Młodzieżowym Ośrodku Wychowawczym. Celem badania było sprawdzenie czy istnieje korelacja między samooceną, cechami osobowościowych i czynnikami środowiskowymi (czynnikami wspierającymi i czynnikami ryzyka), wśród nieletnich dziewcząt i chłopców. Łącznie przebadano 481 nieletnich przebywających w młodzieżowych ośrodkach wychowawczych. Zastosowane narzędzia badawcze to: Skala Samooceny Rosenberga (SES), w polskiej adaptacji I. Dzwonkowskiej, M. Łaguny i K. Lachowicz-Tabaczek. NEO-FFI (P.T. Costy i R.R. McCrae) został użyty do diagnozowania cech osobowości (został on zaadaptowany przez B. Zawadzkiego, J. Strelau, P. Szczepaniaka, M. Śliwińską) oraz kwestionariusz czynników wsparcia i czynniki ryzyka, który został skonstruowany do pomiaru czynników środowiskowych. Analiza regresji wykazała, że istotnymi predyktorami samooceny nieletnich były neurotyczność, ekstrawersja, sumienność i negatywne relacje w szkole. W grupie dziewcząt znaczącymi predyktorami samooceny były neurotyczność, sumienność, wsparcie rodziny i negatywne relacje w szkole, podczas gdy w grupie chłopców istotnymi predyktorami samooceny były neurotyczność, ekstrawersja i negatywne relacje w rodzinie.; The article is an analysis of the results of the studies conducted among juveniles (boys and girls) in the case of whom the family court applied the educational means of placing them in the Youth Educational Centre. The aim of the study was to find out the correlations be-tween self-esteem, personality traits and the environmental determinants (support factors and risk factors) among juveniles (boys and girls). The total of 481 juveniles staying in Youth Educational Centers participated in the study. Applied research tools: The Rosenberg Self Esteem Scale (SES), in the Polish adaptation by I. Dzwonkowska, M. Łaguna and K. Lachowicz-Tabaczek, NEO-FFI by P.T. Costa and R.R. McCrae was used to diagnose personality traits included in a popular five-factor model (it has been adapted into Polish by B. Zawadzki, J. Strelau, P. Szczepaniak, and M. Śliwińska) and a questionnaire concerning support factors and risk factors was constructed to measure environmental determinants. The analysis model showed that the significant predictors of self-esteem were neuroticism, extraversion, conscientiousness and negative relations at school. In girls group the significant predictors of self-esteem were neuroticism, conscientiousness, family support and negative relations at school, while in boys group the significant predictors of self-esteem were neuroticism, extraversion and negative relations at family. Opis: Artykuł dostępny w dwóch wersjach językowych (tłumaczenie angielskie).

2017-01-01T00:00:00Z