http://hdl.handle.net/11320/1685 2026-10-16T21:52:10Z 2026-10-16T21:52:10Z Kadłubowska, Sandra http://hdl.handle.net/11320/21182 2026-10-05T08:48:43Z 2026-01-01T00:00:00Z

Tytuł: Sprawozdanie z XXXVIII Letniej Szkoły Młodych Pedagogów i Pedagożek im. Marii Dudzikowej (Białystok, 7–12 września 2025) Autorzy: Kadłubowska, Sandra

2026-01-01T00:00:00Z Cywiński, Aleksander http://hdl.handle.net/11320/21181 2026-10-05T08:37:09Z 2026-01-01T00:00:00Z

Tytuł: Zapiski o ścieżce jako rekonstrukcji pamięci Autorzy: Cywiński, Aleksander Abstrakt: Artykuł podejmuje temat fenomenu ścieżki jako zjawiska wielowymiarowego: materialnego śladu ruchu, nośnika pamięci i formy zbiorowej wiedzy wpisanej w krajobraz. Badanie, osadzone w tradycji autoetnografii i metodologii opartej na chodzeniu (walking methodology), prowadzone było od września 2023 do września 2024 roku w przestrzeniach zróżnicowanych geograficznie i kulturowo – od miejskich (Ateny, Szczecin, Berlin, Florencja), po górskie i dzikie (Naksos, Transylwania, Tatry, Alpy). Dane empiryczne gromadzono poprzez dyktowanie refleksji in situ podczas wędrówek, co pozwoliło uchwycić ucieleśniony charakter doświadczenia. Analiza ujawniła ścieżkę jako formę oporu wobec narzuconej infrastruktury, byt pierwotny względem instytucjonalnych porządków oraz medium rekonstrukcji pamięci osadzonej w krajobrazie. W perspektywie Batesonowskiej ścieżka jawi się jako element relacyjnego systemu poznawczego, łączącego ciało, przestrzeń i pamięć.; The article explores the phenomenon of the path as a multidimensional entity: a material trace of movement, a carrier of memory, and a form of collective knowledge in scribed in the landscape. The study, grounded in the tradition of autoethnography and walking methodology, was conducted from September 2023 to September 2024 in geographically and culturally diverse spaces – from urban environments (Athens, Szczecin, Berlin, Florence) to mountainous and wild areas (Naxos, Transylvania, Tatras, Alps). Empirical data was collected by dictating reflections in situ during walks, which allowed for the embodied character of experience to be captured. The analysis revealed the path as a form of resistance against imposed infrastructure, a primordial entity in relation to institutional orders, and a medium for reconstructing memory embedded in the landscape. From a Batesonian perspective, the path emerges as an element of a relational cognitive system that connects body, space, and memory.

2026-01-01T00:00:00Z Cywiński, Aleksander http://hdl.handle.net/11320/21179 2026-10-05T08:04:54Z 2026-01-01T00:00:00Z

Tytuł: Las jako medium osobistego doświadczenia pedagogicznego. Na przykładzie Lasu Arkońskiego w Szczecinie Autorzy: Cywiński, Aleksander Abstrakt: W ostatnich latach w naukach pedagogicznych rozwija się obszar problemowy określany mianem pedagogiki lasu, koncentrujący się na analizie znaczenia ekosystemu leśnego w procesach wychowania, uczenia się i kształtowania relacji człowieka z naturą oraz samym sobą. W warunkach postępującej urbanizacji, kryzysu ekologicznego, potrzeby edukacji w naturze i poszukiwania nowego paradygmatu dydaktycznego szczególnego znaczenia nabiera pytanie o pedagogiczny wymiar codziennego kontaktu człowieka z naturą, w tym z miejskimi ekosystemami leśnymi. Celem refleksji jest ukazanie lasu – na przykładzie Lasu Arkońskiego w Szczecinie – jako medium osobistego doświadczenia pedagogicznego, poprzez sformułowanie pojęcia „prawo do lasu” jako dopełnienia „prawa do miasta”. Analiza opiera się na perspektywie pedagogiczno -humanistycznej, łączącej przegląd literatury (m.in. pedagogika lasu według Rykowskiego i Chutorańskiego, koncepcje Harveya i Lefebvre’a) z autobiograficzną narracją autora, opisującą codzienne praktyki spacerów, wspólnych akcji ekologicznych i transformacyjnych epizodów w lesie miejskim. Wnioskiem jest uznanie lasu miejskiego za przestrzeń relacyjną, współtworzącą sytuacje samowychowawcze, biofilną wrażliwość i etykę współodpowiedzialności za więcej niż ludzki świat, wpisując się w nieantropocentryczną pedagogikę lasu.; One area of inquiry that has been developing in educational sciences in recent years is forest pedagogy, focusing on the significance of the forest ecosystem in the processes of upbringing, learning, and shaping human relations with nature and with oneself. The question of the pedagogical dimension of everyday human contact with nature, including urban forest ecosystems, becomes particularly important in the context of advancing urbanization, ecological crisis, the growing need for education in nature, and the search for a new didactic paradigm. The aim of this reflection is to present the forest – using the example of the Arkoński Forest in Szczecin – as a medium of personal pedagogical experience, by formulating the concept of the “right to the forest” as a complement to the “right to the city”. The analysis is grounded in a pedagogical-humanistic perspective that combines a review of subject literature (including forest pedagogy as developed by Rykowski and Chutorański, as well as the concepts of Harvey and Lefebvre) with the author’s autobiographical narrative describing everyday practices of walking, collective ecological actions, and transformative episodes in an urban forest. The conclusion highlights the need to recognize the urban forest as a relational space that co-creates self-educational situations, biophilic sensibility, and an ethics of co-responsibility for the more-than-human world, thus aligning with a non-anthropocentric forest pedagogy.

2026-01-01T00:00:00Z Niedziela, Magdalena http://hdl.handle.net/11320/21175 2026-10-02T09:53:26Z 2026-01-01T00:00:00Z

Tytuł: Edukacja na rzecz zrównoważonego rozwoju w działalności drużyny harcerskiej. Studium przypadku Autorzy: Niedziela, Magdalena Abstrakt: Celem artykułu jest ukazanie sposobów realizacji edukacji na rzecz zrównoważonego rozwoju w działalności jednej drużyny harcerskiej oraz analiza znaczenia podejmowanych działań dla rozwoju wiedzy, postaw i codziennych praktyk uczestników. Artykuł ma charakter jakościowy i został oparty na metodzie studium przypadku. Przedmiotem analizy uczyniono jedną grupę harcerską funkcjonującą w określonym środowisku wychowawczym. Materiał empiryczny zgromadzono z wykorzystaniem wywiadów z uczestnikami, obserwacji działalności drużyny oraz analizy działań podejmowanych w ramach zbiórek poświęconych problematyce zrównoważonego rozwoju. Wyniki wskazują, że harcerstwo może stanowić ważną przestrzeń edukacji nieformalnej, w której dzieci i młodzież nie tylko poznają wybrane zagadnienia związane z ochroną środowiska i problemami społecznymi, lecz także uczą się odpowiedzialności, współpracy i dostrzegania związku między problemami globalnymi a codziennym życiem. Studium przypadku pokazuje również, że odpowiednio dobrane metody pracy harcerskiej sprzyjają rozwijaniu świadomości i zaangażowania uczestników.; The aim of this article is to demonstrate the implementation of sustainable development education in the activities of one Scout troop and to analyze the significance of these activities for developing participants’ knowledge, attitudes, and daily practices. The article is qualitative in nature and is based on a case study approach. The analysis focused on one Scout troop operating in a specific educational environment. Empirical material was collected through interviews with participants, observations of troop activities, and analysis of activities undertaken as part of fundraising events dedicated to sustainable development. The results indicate that Scouting can be an important space for non-formal education, where children and young people not only learn about selected issues related to environmental protection and social problems, but also learn about responsibility, cooperation, and the connection between global issues and everyday life. The case study also demonstrates that carefully selected Scouting methods foster awareness and engagement among participants.

2026-01-01T00:00:00Z